Το τελευταίο κέηκ μήλου του χειμώνα.

Έχω θυμώσει πολύ με τον χειμώνα φέτος. Δεν φτάνει που μας έπηξε στην κακοκαιρία, έχει μπει επικίνδυνα μέσα στα χωράφια της Άνοιξης και τα ροκανίζει μέρα με τη μέρα. Αυτό δε, που βλέπεις από το παράθυρο, όμορφη μέρα λιόχαρη και βγαίνεις έξω να λιαστείς και παγώνεις αναπολώντας σκούφους γάντια και πουπουλένια μπουφάν, μου έχει ταράξει τελείως το νευρικό σύστημα.

Δεν ξέρω τι θα γίνει αλλά η κατάσταση αυτή πρέπει να τελειώνει. Πρέπει να αρχίσουν οι ζέστες να βάλουμε κοντομάνικα και να αρχίσουν οι αληθινές φράουλες, και όχι αυτές οι ντεμέκ πλαστικές, σαράντα νούμερο, που αγοράζουμε από νοσταλγία γιατί νισάφι πια με το μήλο – αχλάδι – πορτοκάλι. Εμείς πάντως στην οικογένειά μας, έχοντας αποφασίσει να είμαστε οι κούκοι που φέρνουν την Άνοιξη, την περασμένη Κυριακή τελειώσαμε όλα τα μήλα, κυρίως γιατί δεν αντέχαμε άλλο να τα βλέπουμε. Ορκιστήκαμε να μην αγοράσουμε ξανά μήλα μέχρι το φθινόπωρο και μετά βάλαμε τα χοντρά μας πουλόβερ και χαρήκαμε με την προσδοκία της Άνοιξης. Ήταν πολύ ωραία τελετή.  Για να το γιορτάσουμε (και να τελειώνουμε και με τα μήλα) φτιάξαμε και δύο γλυκά. Ένα μεγαλίστικο κι ένα μαμαδίστικο. Το μαμαδίστικο το έφτιαξα εγώ και του έδωσα το συμβολικό όνομα «το τελευταίο κέηκ μήλου».

Το δυνατό χαρτί αυτού του κέηκ, πέρα από τη γεύση, είναι τα συστατικά. Έχει χαμηλά λιπαρά, είναι πλούσιο σε φυτικές ίνες και εκτός από τα σάκχαρα των φρούτων έχει σχετικά λίγη πρόσθετη ζάχαρη που μπορεί κάλλιστα να αντικατασταθεί με στέβια αν απευθύνεται σε κοινό άνω των 2 ετών.

Το τελευταίο κέηκ μήλου

Υλικά

  • 1 κούπα βρώμη για κουάκερ
  • 1/2 κούπα βρώμη αλεσμένη σε μπλέντερ σε μορφή σκόνης
  • 1 κούπα αλεύρι για όλες τις χρήσεις
  • 1 κ.γ. κανέλα, ή και περισσότερο
  • 1 1/2 κ.γ. baking powder
  • 1/2 κ.γ. σόδα
  • 1/4 κ.γ. αλάτι
  • 400 ml γιαούρτι στραγγιστό χαμηλών λιπαρών
  • 1/4 κούπας αραβοσιτέλαιο ή πολύ ήπιο εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο
  • 2 αυγά
  • 2 κ.γ. εκχύλισμα βανίλιας
  • 3/4 κ. ζάχαρη
  • 1 κούπα μήλο κομμένο σε κυβάκια 1 εκ.

Εκτέλεση

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς. Βουτυρώνουμε και αλευρώνουμε μια φόρμα για κέηκ κατά τα ειωθότα.

Σ’ ένα μπωλ, ανακατεύουμε καλά τη βρώμη, το αλεύρι, τη baking powder, τη σόδα, το αλάτι και την κανέλα.

Πασπαλίζουμε 1-2 κ.σ. από το μείγμα του αλευριού στα κυβάκια μήλου και ανακατεύουμε καλά. Αυτή η διαδικασία θα δημιουργήσει επιφάνεια πρόσφυσης στα κυβάκια και δεν θα πάνε όλα μονομιάς στον πάτο του κέηκ.

Στο μπωλ του μίξερ ανακατεύουμε το γιαούρτι, το λάδι, τα αυγά και την βανίλια. Προσθέτουμε τη ζάχαρη και χτυπάμε σε μέτρια ταχύτητα να αφρατέψουν.

Προσθέτουμε το μείγμα το αλευριού σε πολύ χαμηλή ταχύτητα ώσπου απλώς να ενσωματωθεί στα υγρά.

Κατεβάζουμε από το μίξερ, προσθέτουμε τα κυβάκια μήλου και ανακατεύουμε απαλά με μια σπάτουλα.

Αδειάζουμε στην προετοιμασμένη φόρμα και ψήνουμε στη μέση του φούρνου για 50 – 60 λεπτά (ανάλογα με τον φούρνο και το σχήμα της φόρμας), ώσπου να το τρυπήσουμε με ένα σουβλάκι και να βγαίνει σχεδόν καθαρό.

Όταν κρυώσει, μπορείτε να το στολίσετε με ζάχαρη άχνη και κανέλα.

Φτιάξτε το για το Σαββατοκύριακο που αλλάζει η ώρα, μήπως και φιλοτιμηθεί επιτέλους ο Χειμώνας και μας αδειάσει τη γωνιά.

Advertisements

Παγωτό γιαούρτι με μέλι, αρωματισμένο με λεμόνι και τζίντζερ (χαμηλών θερμίδων)

Παγωτό γιαούρτι με μέλι, αρωματισμένο με λεμόνι και τζίντζερ.

Θα χρειαστείτε:

• 2 κούπες γιαούρτι στραγγιστό με 2% λιπαρά

• 2 κούπες πυκνή κρέμα γάλακτος για μαγειρική με 20% λιπαρά

• ¼ κούπας μέλι

• ½ κούπα γλυκαντικό με λίγες θερμίδες

• 3 κ.σ. χυμό λεμονιού

• 2 κ.σ. φρέσκο τζίντζερ λεπτοτριμμένο

• 2 κ.γ. ξύσμα λεμονιού

• ½ κ.γ. απόσταγμα βανίλιας

• ¼ κ.γ. σκόνη τζίντζερ

Ανακατεύετε όλα τα υλικά στην χαμηλή ταχύτητα του μίξερ και βάζετε το μείγμα στο ψυγείο να κρυώσει και ν’ αναμειχθούν τα αρώματα. Παγώνετε στην παγωτομηχανή και φυλάτε στην κατάψυξη σε δοχείο με καπάκι.

Προαιρετικά μπορείτε να περάσετε το μείγμα από λεπτή σίτα πριν το παγώσετε, ώστε να συγκρατήσει κάποιες ίνες του τζίντζερ και το ξύσμα λεμονιού. Εγώ δεν το κάνω. Μ’ αρέσει να βρίσκω στο παγωτό και το ξύσμα και τα απειροελάχιστα κομματάκια του πιπεράτου τζίντζερ που σκάνε σαν πυροτέχνημα στο στόμα μου και με εκπλήσσουν ευχάριστα. Έτσι είναι παγωτό ζαβολιά. Αλλιώς, είναι ευγενικά αρωματισμένο και ήσυχο όπως πρέπει.

Καταναλώνεται πολύ φρέσκο. Αν μείνει στην κατάψυξη πάνω από 8 ώρες, βγάλτε το περίπου 20 λεπτά πριν το σερβίρετε για να μαλακώσει κάπως. Τα παγωτά που δεν έχουν αυγά ή πολλά λιπαρά, έχουν την τάση να σφίγγουν πολύ στην κατάψυξη.

Απολαύστε το χωρίς τύψεις.

Πως πέρασα το καλοκαίρι.

Να σου πω πως προχωράς :

Απλώνεις τα χέρια σε διάσταση για ισορροπία. Ύστερα, σηκώνεις από τη γή με πολύ προσοχή το δεξί σου πόδι και το φέρνεις μπροστά από το αριστερό, έτσι ωστε όταν ακουμπήσει ξανά τη γη, η φτέρνα του δεξιού να είναι μπροστά από τα δάχυλα του αριστερού. Μόλις έκανες ένα βήμα. Πολλά τέτοια, σε κάνουν σιγά – σιγά ν’ αλλάζεις θέση. Σιγά – σιγά θα μπορείς να κάνεις και βήματα με μεγαλύτερο άνοιγμα. Και μια μέρα δεν θα χρειάζεται να έχεις τα χέρια ανοιχτά για ισορροπία. Τότε βέβαια, θα είσαι ήδη αλλού και ίσως να θες να ξεκουραστείς και λίγο. Τότε, τέντωσε τα χέρια σου προς τα κάτω, ακούμπα τις παλάμες σου στο πάτωμα, τέντώνοντας μπροστά το δεξί πόδι, ενώ ταυτόχρονα λυγίζεις το αριστερό. Μόλις ο πωπός σου ακουμπήσει τη γη, χαλάρωσε.

Γίνεται κι αλλιώς :

Μαζεύεις όλες τις εικόνες που έχεις δει, ως τώρα στη ζωή σου : Ανθρώπους, σπίτια, δέντρα, μέρη, αντικείμενα. Τις βάζεις σ’ ένα σακκούλι μεγάλο από μαύρο καραβόπανο. Δεν αφήνεις ποτέ το σακκούλι αυτό από το χέρι σου. Πετάς μέσα όλες τις λέξεις που ξέρεις σε όλες τις γλώσσες που τις έχεις ακούσει. Μόλις πέσει παντού σκοτάδι και δεν βλέπεις τίποτε πια, κουνάς το σακκούλι δυνατά και χαλαρώνεις λίγο το πιάσιμο σου. Οι στριμωγμένες εικόνες και λέξεις, γλυστράνε για λίγο έξω και τις βλέπεις. Τις πρώτες πρώτες, τις κρατάς πολύ καλά ζωγραφισμένες στο μυαλό σου.  Ύστερα, τις μαζεύεις όλες πάλι πίσω, ξανασφίγγεις το σακκούλι και περιμένεις να ξημερώσει. Τότε, τις διηγείσαι φωναχτά στον Άλλον. Είσαι ήδη αλλού.

Γίνεται και μ’ άλλον τρόπο :

Παίρνεις μια μελιτζάνα, δυο κολοκυθάκια, δυο ώριμες ντομάτες, ένα δυο καρότα. Τα ψιλοκόβεις και τα σπαίρνεις ατάκτως σ’ ένα τηγάνι με δυο κουταλιές λάδι, όπου έχεις από πριν ζεστάνει δυο σκελίδες σκόρδο. Καθώς αυτά τσιτσιρίζονται και αρχίζει και γίνεται σάλτσα, τα πασπαλίζεις με αρώματα της ανατολής που να αρχίζουν όλα από κάπα : Κύμινο, κουρκουμά, κόλιανδρο, καρδάμωμο. Για να μην γέρνουν, τους στίβεις μέσα μισό λεμόνι και προσθέτεις το ξύσμα του. Ανακατεύεις καλά και τότε, ακουμπάς πάνω τους δυο ωραία φιλέτα ψαριού «ό,τι θέλεις».  Χαμηλώνεις τη φωτιά και περιμένεις να μελώσουν τα λαχανικά και να αχνιστεί το «ό,τι θέλεις». Θα πάρει κανένα 4λεπτο. όσο κρατάει αυτό, δίνεις στον Άλλον ένα παθιασμένο φιλί και βράζεις λίγο νερό σ’ ένα μικρό κατσαρολάκι. Μετράς τόσο κους κους, όσο έριξες νερό και το αδειάζεις μέσα στο βραστό νερό, αφού σβήσεις τη φωτιά. Σκεπάζεις με μια πετσέτα και μετά με το καπάκι και περιμένεις. Αναποδογυρίζεις το «ό,τι θέλεις» για να ασπρίσει κι από την άλλη. Δίνεις άλλο ένα παθιασμένο φιλί και όταν τελειώσεις, ανακατεύεις το κους κους μ’ ένα πηρούνι και σβήνεις τη φωτιά που άναψες. Φτιάνεις με το κους κους ένα ηφαίστειο. Γεμίζεις το ηφαίστειο με τα λαχανικά και τη σάλτσα και εκατέρωθεν της καλντέρας, στις πλαγιές του ηφαιστείου, ξαπλώνεις τα φιλέτα του «ό,τι θέλεις». Ακόμα όμως δεν έχεις φτάσει. Πρέπει να το μοιραστείς με τον Άλλον. Τότε, είσαι ήδη αλλού.

Παύλοβα (indeed)!

Λεμονοδασίτικη Pavlova.

Υλικά

Για την μαρέγγα :

  • 1 κούπα πολύ λεπτή κρυσταλλική ζάχαρη (caster)
  • 1 κ.σ. άμυλο καλαμποκιού
  • 3 ασπράδια μεγάλων αφκών (δες πιο πάνω ορισμό και πράξε κατά συνείδηση)
  • 3 κ.σ. παγωμένο νερό
  • 1 κ.σ. χυμό λεμονιού (ή 1 κ.γ. κρεμόριο)
  • 1 πρέζα αλάτι

Για την κρέμα λεμονιού

  • 2 κ.σ. λεπτοτριμμένο ξύσμα λεμονιού
  • 1/2 κούπα χυμό λεμονιού
  • 1/2 κούπα κρυσταλλική ζάχαρη
  • 4 κρόκους μεγάλων αφκών (ως άνω και παρά άνω)
  • 100 γρ. βούτυρο νωπό αγελάδος

και

  • 1 κούπα κρέμα γάλακτος

Για το στόλισμα :

Φρούτα εποχής της αρεσκείας μας.

Εκτέλεση

  • Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 150ο . Σε χαρτί ψησίματος σχεδιάζουμε το σχήμα που θέλουμε να δώσουμε στην μαρέγκα. Είτε ένα κύκλο διαμέτρου  περίπου 20 εκ. είτε μια καρδιά ανάλογου μεγέθους. Τοποθετούμε το χαρτί με την γραμμένη πλευρά προς τα κάτω σε μια λαμαρίνα του φούρνου μας.
  • Ανακατεύουμε καλά σ’ ένα μπωλ την ζάχαρη με το άμυλο.
  • Σε μίξερ, με μέτρια ταχύτητα, χτυπάμε τα ασπράδια με το αλάτι, έως ότου αρχίσουν να στέκονται ελαφρά. Προσθέτουμε το νερό και συνεχίζουμε το χτύπημα μέχρι τα ασπράδια να στέκονται και πάλι ελαφρά.
  • Σε ψηλότερη ταχύτητα συνεχίζουμε το χτύπμα προσθέτωντας το μείγμα της ζάχαρης κουταλιά-κουταλιά. Όταν τελειώσει  χτυπάμε για 1-2 λεπτά ακόμα και προσθέτουμε το χυμό λεμονιού ή το κρεμόριο.
  • Σε πολύ ψηλή ταχύτητα, συνεχίζουμε το χτύπημα έως ώτου η μαρέγκα γυαλίζει πολύ και στέκεται πολύ καλά. Θα χρειαστεί περίπου 5-7 λεπτά χτύπημα.
  • Απλώνουμε απαλά την μαρέγκα στο χαρτί ψησίματος ώστε να πάρει το σχήμα που θέλουμε φροντίζοντας να δημιουργήσουμε μια κοιλότητα προς το κέντρο για να χωρέσει την κρέμα.
  • Ψήνουμε την μαρέγκα στη μέση του φούρνου για περίπου 45 λεπτά, χωρίς ν’ ανοίξουμε το φούρνο καθόλου.
  • Όταν  περάσουν τα 45 λεπτά, σβήνουμε το φούρνο και ανοίγουμε ελάχιστα την πόρτα, διατηρώντας την ανοιχτή με τη λαβή ενός ξύλινου κουταλιού. Αφήνουμε τη μαρέγκα να κρυώσει στο φούρνο για άλλη μια ώρα τουλάχιστον πριν την βγάλουμε.

Όσο ψήνεται η μαρέγκα, φτιάχνουμε την κρέμα λεμονιού. Αρχικά, την lemon curd :

  • Ανακατεύουμε μαζί το χυμό, το ξύσμα τη ζάχαρηκαι τους κρόκους σε μια μικρή κατσαρόλα. Προσθέτουμε το βούτυρο και  ανακατεύοντας συχνά με σύρμα αυγών, δένουμε την κρέμα σε χαμηλή φωτιά, ώσπου το σύρμα ν’ αρχίσει να αφήνει σημάδια στην κρέμα (περίπου 6 λεπτά).
  • Περνάμε την κρέμα από ψιλή σίτα και την βάζουμε σ’ ένα μπωλ. Σκεπάζουμε την επιφάνειά της με μεμβράνη και την αφήνουμε στο ψυγείο να κρυώσει τουλάχιστον για μία ώρα.

  • Χτυπάμε την κρέμα γάλακτος σε σαντιγύ, χωρίς καθόλου ζάχαρη.
  • Όταν η lemon curd έχει κρυώσει τελείως, ανακατεύουμε αρχικά την μισή σαντιγύ σ’ αυτήν, ώστε να ελαφρύνει και να ομογενοποιηθεί το μείγμα.

  • Τέλος προσθέτουμε την υπόλοιπη σαντιγύ και ανακατεύουμε απαλά.

Λίγο πριν σερβίρουμε το γλυκό, το συναρμολογούμε. Γεμίζουμε την μαρέγκα με την κρέμα λεμονιού και στολίζουμε με τα φρέσκα φρούτα.

Ελπίζω να σας αρέσει και να την ερωτευτείτε όπως κι εγώ. Δεν είναι δύσκολο γλυκό, αλλά παίζει μεγάλο ρόλο ν’ ακολουθηθεί ακριβώς η διαδικασία. Επίσης, αν θέλετε να αποφύγετε τους κρόκους και τα βούτυρα, λάβετε υπόψη σας ότι η απλή αληθινή Pavlova, με την σκέτη αέρινη απλή σαντιγύ, είναι απολύτως αιθέρια και γοητευτική. Προτιμήστε την αυτήν την εποχή που έχουμε ωραίες φράουλες. Την έφτιαξα για dessert της Ανάστασης και όλοι έμειναν ενθουσιασμένοι.  Μάλιστα, πήρα και το θάρρος να αρωματίσω την σαντιγύ μου με φρέσκο ξύσμα λεμονιού και να μπανιάρω τις ψιλοκομένες μου φράουλες στο χυμό του. Στο Λεμονοδάσος, γλυκό χωρίς λεμόνι, δεν νοείται.

Καλή επιτυχία.

Η κόκκινη σαλάτα

Ωραία κόκκινη σαλάτα .

  • Μισό κόκκινο λάχανο, μικρό.
  • Μια ρέβα
  • Ένα μήλο χρυσό
  • Καρύδια πεκάν
  • Χυμό και ξύσμα από ένα lime
  • 2 κ.σ. αγουρέλαιο.

Κόβεις όλα τα λαχανικά στο μαντολίνο julienne. Προσθέτεις τα καρύδια και το ξύσμα του lime. Τ’ ανακατεύεις πολύ καλά. Ραντίζεις με το λάδι και το χυμό του lime.

Plain and simple.

Ταρτάρ ψαριού, ceviche, ή απλώς, μαριναρισμένο ψάρι.

Οι συνταγές που ακολουθούν είναι πιο κοντά στην ceviche απ’ ο,τι στο κλασσικό ταρταρ. Εντούτοις. το δεύτερο είναι γνωστότερο ως όρος και γι αυτό επέλεξα να τον χρησιμοποιήσω.

 

Παραλλαγή α)  –  Η ρουστίκ πλευρά του ταρτάρ.

  • ½ κιλό φιλέτο ξιφία (sushi quality – δηλαδή, πανφρέσκου)
  • Χυμό και ξύσμα από δύο λεμόνια
  • 1 κρεμμύδι μέτριο ψιλοκομμένο αλλά όχι λιώμα
  • Φρέσκια ρίγανη από τη γλάστρα
  • 1 κ.σ. κάπαρη πολύ ψιλοκομμένη και, εννοείται, πολύ καλά ξαλμυρισμένη
  • Πιπέρι σετσουάν κατά βούληση
  • Ανθό αλατιού

Παραλλαγή β)  –  Η εξωτική πλευρά του ταρτάρ

  • ½ κιλό φιλέτο μαγιάτικου (ισχύει ό,τι πιο πάνω)
  • Χυμό και ξύσμα από 2 lime κι 1 λεμόνι
  • Ένα μικρό ματσάκι σχοινόπρασσο πολύ ψιλοκομμένο με το ψαλίδι σε ωραίες λεπτές ροδέλλες
  • Περίπου 1,5 εκ. τζίντζερ φρέσκο λεπτοτριμμένο
  • Ένα κλωνάρι lemongrass φρέσκο (ή 2 κ.γ. κονσέρβα)
  • Ροζ πιπέρι χονδροκοπανισμένο στο γουδί
  • Ανθό αλατιού

Η εκτέλεση είναι η ίδια:

Καθαρίζουμε το ψάρι από ό,τι κόκκαλα έχει αν έχει και το κόβουμε με δύο πολύ καλά ακονισμένα μαχαίρια (ένα φιλεταρίσματος κι ένα chef) σε πολύ πολύ μικρά κομμάτια. Όταν θα τελειώσει το κόψιμο, το ψάρι πρέπει να μοιάζει σε υφή λίγο πιο χοντροκομμένο από κιμάς. Να μην είναι λιώμα πάντως. Αν δεν έχετε δύο πολύ καλά μαχαίρια με μεγάλη λεπίδα, μην το επιχειρήσετε, θα σας βγει το λάδι και θα γίνει και αίσχος.

Ανακατεύουμε με το ψάρι όλα τα υπόλοιπα υλικά και το αφήνουμε να μαριναριστεί  για κανένα μισάωρο. Η ιδέα είναι να θυμίζει και λίγο ωμό ψάρι, όχι να ψηθεί στο λεμόνι αντί για το φούρνο…

Όταν είναι έτοιμο το στραγγίζουμε από τα πολλά ζουμιά και το φορμάρουμε ωραία. Στολίζουμε με φύλλα λεμονιάς και δάφνης και φέτες λεμονιού και lime.

Πασπαλίζουμε με το αντίστοιχο πιπέρι και σερβίρουμε με φρέσκο, κρουστό μαύρο ψωμί,  ενδεχομένως και με ένα ωραίο basmati, σε θερμοκρασία δωματίου και λίγο φρέσκο ελαιόλαδο on the side. Προσωπικά δεν το χρειάζομαι το λάδι, αλλά βάλτε το εσείς. Μια και λέγαμε για τα πιπέρια και για να πούμε και τίποτε θεωρητικό, το πιπέρι σετσουάν και το ροζ πιπέρι είναι (μετά το βούτυρο) οι καλύτεροι φίλοι του λεμονιού. Και τα δύο έχουν λεμονένιες νότες στο άρωμά τους. Προσοχή όμως. Σπάνια συνδυάζονται αρμονικά μεταξύ τους στο ίδιο πιάτο.

 

1-2-3-4 (ή αλλιώς, χαλβάς πολίτικος)


Μ’ αρέσει η τάξη και η συμμετρία. Φοβάμαι όμως την ταξινόμηση. Μ’ αρέσουν τα πράγματα που μπορώ να θυμάμαι απ’ έξω και μ’ αρέσουν οι ζαβολιές.
1-2-3-4. Απλά πράγματα, ωραία νοικυρεμένα. Κι ύστερα έρχομαι και τα κάνω πυροτέχνημα με το πολύ μου.

Χαλβάς 1-2-3-4 (όχημα πυροτεχνημάτων)

1 κούπα λάδι
2 κούπες σιμιγδάλι
3 κούπες ζάχαρη
4 κούπες νερό

Κάνω σιρόπι με το νερό και τη ζάχαρη.
Καβουρδίζω το σιμιγδάλι στο λάδι μέχρι να πάρει βαθύ ξανθό χρώμα.
Αδειάζω το σιρόπι στην κατσαρόλα του σιμιγδαλιού ( Με πάρα πολύ προσοχή γιατί πιτσιλάει και καίει φριχτα!)
Αφήνω το σιμιγδάλι να απορροφήσει το σιρόπι.
Φορμάρω.
Κρυώνει.
Ξεφορμάρω.
Ωραία πράματα. Απλά μετρημένα.
😉
Αρωματίζω το σιρόπι με κανέλλα, γαρύφαλλο, φλούδα πορτοκαλιού, λεμονιού, καμμιά φορά λικερ μαστίχα, όπως έκανε η γιαγιά μου η Θεοδότη, ή ρούμι. Καμμιά φορά, αφαιρώ μια ποσότητα ζάχαρης και την αντικαθιστώ με μέλι, ή σιρόπι σφενδάμου, ή καστανή ζάχαρη, ή πετιμέζι.
Λίγο πριν είναι έτοιμο το σιμιγδάλι για το σιρόπι, προσθέτω στο καβούρδισμα κουκουνάρι, καρύδια, σταφίδες, αμύγδαλα, ή όλα μαζί. Άλλοτε ψιλοκομμένα δαμάσκηνα, ή σύκα, μουλιασμένα σε ρούμι. Και τώρα τελευταία, το ξύσμα περγαμόντου που μου έδωσε η κυρία Εύα, από την πεθερά της.
Όταν ενώνω τα δύο, ξέρω πως έχω κάνει το 1-2-3-4, άνω κάτω. Αλλά μέσα στο χαλβά μου έχει Πόρο, Κύπρο, Τίνα, γιαγιά, Εύα, κι ό,τι άλλο θέλω.

Ύστερα ένα παιδί μου ψυθιρίζει : Σήμερα, ήταν η πιο ωραία μέρα. Κρατάω τη φράση του, χρυσό σκουλαρίκι και την κρεμάω στο αυτί μου.

Έτσι είμαι εγώ. Του πολύ.