Περί παγωτού (και ατελείωτο blabbering περί υγιεινής διατροφής)

Το παρόν ποστ, γράφεται εδώ και δύο μήνες. Η καθημερινότητα της εργαζόμενης μαμάς είναι όντως εξουθενωτική και σε ό,τι με αφορά ουδόλως επαρκεί δι’ αξιοπρεπές blogging.

Από την σχετικά σύντομη γνωριμία μου με την κόρη μου, και την μακρόχρονη τοιούτη με τον εαυτό μου, έχω αντιληφθεί την εξής πανανθρώπινη αλήθεια :

Αν βαφτίσεις το ο,τιδήποτε «ΠΑΓΩΤΟ», όλοι μπαίνουν στον κόπο τουλάχιστον να το δοκιμάσουν. Αν είσαι στοιχειωδώς τυχερός, το τρώνε και μέχρι τέλους.

Στο Ματζικικό σπίτι, το παγωτό πουλάει. Τι δεν πουλάει? Ορισμένα φρούτα και μέχρι πρότινος το γιαούρτι. Λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος, ότι όσο κι αν κάνω τη μοδέρνα είμαι μια επι της ουσίας γνήσια Ελληνίδα μαμά, είχα τις, ούτως ειπείν, ανησυχίες μου σχετικά με το πώς θα εξελιχθεί η υγεία του μωρού και τι ολέθριες συνέπειες μπορεί να έχει γι αυτό η μη επαρκής κατανάλωση γιαουρτιού. J Σ’ αυτό ήρθε να προστεθεί η έτι μεγαλύτερη αγωνία μου όταν ανακάλυψα ότι σε αντίθεση με πέρσυ που η κόρη μου έτρωγε τις φράουλες με μανία, φέτος δεν ήθελε ούτε να τις δει. Πεπεισμένη ότι το παιδάκι μου κινδυνεύει από αβιταμίνωση με σοβαρές επιπλοκές, αποφάσισα να καταφύγω στην αγαπημένη μου λύση για γλυκό της πάλαι ποτέ εργένισσας εν διαίτη (en regime που λέμε και στα ελληνικά) : Το παγωτό.

Το παγωτό είναι ο φορέας εκείνος στον οποίο μπορείς να βάλεις σχεδόν ό,τι θέλεις και να παραμείνει σχετικά ελαφρύτερο και υγιεινότερο από οποιαδήποτε άλλη παρασκευή που περιέχει παρόμοια υλικά. Η αιτία είναι ότι έχει μεγάλη περιεκτικότητα σε νερό. Άρα όλες οι θερμίδες  των άλλων υλικών είτε προέρχονται από λιπαρά, είτε από υδατάνθρακες και δη ζάχαρη, είναι αναλογικά πολύ λιγότερες ανά μερίδα, απ΄ότι αν με τα ίδια περίπου υλικά, φτιάξεις ας πούμε ένα κέηκ. Εννοείται ότι με το κέηκ θα συγκρίνεις ένα παγωτό παρφέ. Που έχει αυγά, έχει κρέμα γάλακτος και τα γνωστά λοιπά. Ελα όμως που παγωτό μπορείς να κάνεις και με ένα μίνιμουμ εντελώς ωμών και φυσικών υλικών. Δείτε λίγο τις παρακάτω ιδέες :

Μπανάνα.

Παίρνεις μια μπανάνα (η και περισσότερες) και την κόβεις σε ροδέλες. Στρώνεις τις ροδέλες σε αντικολλητικό χαρτί και τις βάζεις σκεπασμένες στην κατάψυξη. Όταν παγώσουν εντελώς (σε μερικές ώρες) τις βγάζεις από την κατάψυξη και τις ρίχνεις στο μπλέντερ. Μπορείς να συμπληρωσεις ελάχιστες σταγόνες λεμονιού για να βελτιώσουν και να διατηρήσουν το χρώμα. Πέραν τούτου ουδέν. Η μπανάνα περιέχει πολύ άμυλο. Το άμυλο ως γνωστόν αν το παραδουλέψεις γίνεται ελαστικό. Αυτό στην περίπτωσή μας είναι πλεονέκτημα. Γιατί με τον τρόπο που τα μαχαίρια του μπλέντερ δουλεύουν την μπανάνα, μετατρέπεται en un seul geste  σε παγωμένη κρέμα μπανάνας. Είτε την σερβίρεις ως έχει, είτε την βάζεις ζγκαταψυξ και παγώνει σε κανονική υφή παγωτού. End of story. Σερβίρεις παγωτό μπανάνα.

Μπανάνα – φράουλα (ή φρούτα του δάσους)

Εδώ, θέλει πιο τεχνική :-). Εννοείται πως αστειεύομαι. Επειδή οι φράουλες και τα φρούτα του δάσους έχουν πολύ νερό, η μπανάνα τους  προσφέρει τον κρεμώδη χαρακτήρα που θα λείψει από το τελικό παρασκεύασμα. Προσοχή όμως. Θέλει λελογισμένη χρήση. Αλλιώς η σαρωτική της γεύση σε συνδυασμό με το σαρωτικό χρώμα των κόκκινων φρούτων κινδυνεύει να σας δώσει παγωτό μπανάνα με χρώμα φράουλας, ή παγωτό φράουλα με γεύση μπανάνα. Εχω καταλήξει ότι ακόμα και 2/3 μιας μέτριας μπανάνας με 2 κούπες φρούτα του δάσους, αρκούν για ένα πολύ ικανοποιητικό παγωτό.

Φράουλα (εμάς αυτό μας καίει) με γιαούρτι και μέλι.

strawberry

  • Βάζεις λοιπόν κατά τα ως άνω δυο κούπες φράουλες κομμένες πάνω σε λαδόκολλα να γίνουν παγάκια.
  • Βάζεις τα φραουλοπαγάκια στο μπλέντερ και σου δίνουν φραουλοχιόνι.
  • Προσθέτεις ένα στραγγιστό γιαούρτι full fat.
  • Προσθέτεις γλυκαντικό της αρεσκείας σου. Εμείς βάζουμε μέλι ή σιρόπι αγαύης ή στέβια γιατί η ζάχαρη έχει την τάση να οξειδώνει τη βιταμίνη c, που είναι πολύ ευαίσθητη βιταμίνη, κι αυτό δεν το θέλουμε να συμβεί. Θυμίζω ότι το εγχείρημα δεν είναι να φτιάξουμε παγωτό. Είναι να πουλήσουμε για παγωτό μια φρουτόκρεμα με γιαούρτι. Η ποσότητα του γλυκαντικού εξαρτάται αφενός από τα γούστα μας αφετέρου από το πόσο ξινά είναι τα φρούτα (γιατί κάποιος λόγος υπάρχει που τα παιδάκια δεν τα τρώνε, δεν είναι χαζά) και από το τι γιαούρτι έχουμε χρησιμοποιήσει. Ο παράγων «στραγγιστό» είναι αδιαπραγμάτευτος, πλην all yogurts aren’t created equal από τη μία και από την άλλη, αν κάποιος κάνει δίαιτα ή το παιδάκι του είναι άνω των δύο ετών, ή αυτό του βρίσκεται στο ψυγείο, μπορεί να βάλει γιαούρτι χαμηλών λιπαρών, που είναι κατά τι ξινότερο. Ωραίο γλυκαντικό για το συγκεκριμένο παγωτό είναι και σπιτική μαρμελάδα από το ίδιο ή άλλο φρούτο.Άλλο ωραίο γλυκαντικό είναι τα αποξηραμένα φρούτα. Μουλιάστε τα σε νερό για μερικές ώρες και πολτοποιήστε τα καλά στο μπλέντερ (αφού τα στραγγίσετε) πριν προσθέσετε τα φρουτοπαγάκια.

Τι να προσέξεις.

  • Κατ’ αρχήν πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η έλλειψη λιπαρών και ζάχαρης κάνει το παγωτό πιο σκληρό στην κατάψυξη. Τα λιπαρά του πλήρους στραγγιστού γιαουρτιού είναι σχεδόν απαραίτητα. Η χρήση ζάχαρης ή σιροπιού από ζάχαρη, ή σιροπιού αγαύης, ή μελιού είναι προτιμότερη από την χρήση στέβιας ή ασπαρτάμης (που είναι και κακό πράγμα από μόνη της) ή άλλου γλυκαντικού εις κόνιν. Γιατί κάνει το παγωτό, περισσότερο αφράτο. Το ίδιο κάνει και η μπανάνα γι αυτό κι αν η γεύση της αρέσει στο παιδάκι, την προτείνω.
  • Τα φρούτα πρέπει να καταψυχθούν οπωσδήποτε πριν την παρασκευή του παγωτού. Ο λόγος είναι απλός. Το νερό που έτσι κι αλλιώς περιέχουν τα φρούτα θα καταψυχθεί ποιο ομοιόμορφα μαζί με τα άλλα συστατικά και τις φυτικές ίνες των φρούτων και το παγωτό δεν θα κρυσταλλιάσει, όπως τα παγωτά που έφτιαχναν οι μαμάδες μας τις δεκαετίες του ‘70 και του ‘80. Η υφή του θα είναι τελικά πολύ πιο παγωτένια αν ακολουθήσετε αυτό το απλό tip.
  • Αντί για γιαούρτι, η μαζί με αυτό μπορείτε να προσθέσετε στο παγωτό κρέμα γάλακτος χτυπημένη σε σαντιγύ. Θα δώσει επίσης ωραία υφή και πιο γλυκειά γεύση από το γιαούρτι. Μην φοβηθείτε τα λιπαρά της και μην την αντικαταστήσετε με φυτική σαντιγύ, που είναι μέγας εχθρός της Ματζικικής κουζίνας, για τους εξής λόγους :
    • Για να φτιαχτεί μια οποιαδήποτε σαντιγύ είναι απαραίτητο η βάση της να περιέχει κορεσμένα λιπαρά. Άρα τα φυτικά λιπαρά της φυτικής σαντιγύς είναι κι αυτά κορεσμένα. Τα κορεσμένα λιπαρά, είτε είναι φυτικά, είτε ζωικά, κάνουν αθηροσκλήρωση. Δεν είναι καλύτερα τα μεν από τα δε.
    • Επιπλέον οι φυτικές σαντιγές περιέχουν για γαλακτοματοποιητές λεκιθίνη σόγιας. Πέρσυ, το 79% της διεθνούς παραγωγής σόγιας ήταν μεταλλαγμένο. Τα συμπεράσματα δικά σας.
    • Το βούτυρο της κρέμας γάλακτος είναι φορέας της λιποδιαλυτής βιταμίνης D, που είναι απαραίτητη σε όλους μας αλλά πολύ περισσότερο στα παιδιά. Μην τους την στερείτε.
    • Μετά από τόσα χρόνια στον προσωπικό μου αγώνα για υγιεινή διατροφή, έχω καταλήξει ότι το κλειδί είναι να μάθουμε στους εαυτούς μας και στα παιδιά να τρώνε λίγο και καλούς συνδυασμούς τροφών. Είναι καλύτερα να φάει το παιδάκι λιγότερο παγωτό με καλά υλικά κι ας έχει τα λιπαρούλια του, παρά περισσότερο επειδή έχει φυτική σαντιγύ.
    • Και μια και φτάσαμε ως εδώ ας πω κι αυτό. Είναι παράλογο νομίζω να προσπαθούμε να στερήσουμε από το παιδί τα γλυκά για να μην τα «μάθει» ή να μην τα συνηθίσει. Όλα έχουν τη θέση τους στη διατροφή μας αν είναι φτιαγμένα με προσοχή και καταναλώνονται με χαρά και όχι από κάποια βουλιμική ανάγκη.

Τεχνικές πωλήσεων :

Το παιδάκι δεν χρειάζεται να καταλάβει ότι το παγωτό του είναι φρουτόκρεμα με γιαούρτι. Η μαγεία κρύβεται στη λέξη «παγωτό».

Δώσε στο παιδάκι να δοκιμάσει το παγωτό αμέσως μόλις βγει από το μπλέντερ, που έχει ακόμα υφή semifreddo.  Τόσο η υφή όσο και η γεύση, θα το κατακτήσουν αμέσως και όταν του προσφέρετε το ξυλάκι την άλλη μέρα, θα του αρέσει ήδη.

Χρησιμοποιήστε καινούργια φρούτα κάθε φορά. Πειραματιστείτε ελεύθερα στους συνδυασμούς των καλοκαιρινών φρούτων άλλοτε προσθέτοντας και άλλοτε όχι γιαούρτι ή κρέμα. Αν κρίνω από το δικό μου τα παιδάκια σκυλοβαριούνται την επανάληψη. Κι εμείς εξάλλου.

Φτιάξτε μικρές ποσότητες. Το παγωτό δεν χαλάει στην κατάψυξη μέχρι και για ένα μήνα, αλλά τίνει να χάσει την γευστική του ένταση και το άρωμά του. Εννοείται  βέβαια ότι και από άποψη θρεπτικότητας, όσο φρεσκότερο τόσο καλύτερο.

Χρησιμοποιήστε φόρμες για ξυλάκια και φτιάξτε ατομικές μερίδες. Αυτό εξυπηρετεί δύο σκοπούς. Επειδή όπως είπαμε το παγωτό αυτό δεν έχει λιπαρά και πολύ ζάχαρη σφίγγει πολύ στην κατάψυξη, αν το βάλεις σε θηκούλες, γλιτώνεις το σκαρπέλο για να το ξεκολλήσεις από το δοχείο.  Επιπλέον οι συγκεκριμένες μερίδες βοηθάνε όλους να μην υπερκαταναλώνουμε. Πολλές φορές, γεμίζω με το παγωτό θήκες σιλικόνης για σοκολατάκια. Φτιάχνω έτσι καρδούλες παγωτού με περίπου 30 -35 θερμίδες η μία. Εχω καταλάβει ότι μια καρδούλα μού είναι αρκετή για να φρεσκάρω τη γεύση μου μετά το φαγητό. Στα μεγάλα κέφια τις τυλίγω με λιωμένη σοκολάτα και φτιάχνω έτσι μικρά παγωτίνια που είναι ωραίο κέρασμα σε μια ξαφνική επίσκεψη και ικανοποιούν την ανάγκη μας για γλυκύτερο γλυκό κάποιες φορές.

Αν παρόλες τις προσπάθειές σας το παγωτό τσιμεντοποιηθεί και το παιδάκι δεν το θέλει, βάλτε τη μερίδα του στη moulinette. Θα μετατραπεί αμέσως σε semifreddo και θα καταναλωθεί  παραχρήμα.

Αυτά τα λίγα για σήμερα και ελπίζω και οι μη έχοντες παιδάκια να διαβάσετε πίσω από τις γραμμές και να καταλάβετε ότι το απλό αυτό παγωτό είναι πολύ νόστιμο και σας αφορά επίσης.

A la prochaine.

 

Advertisements

Παγωτό γιαούρτι με μέλι, αρωματισμένο με λεμόνι και τζίντζερ (χαμηλών θερμίδων)

Παγωτό γιαούρτι με μέλι, αρωματισμένο με λεμόνι και τζίντζερ.

Θα χρειαστείτε:

• 2 κούπες γιαούρτι στραγγιστό με 2% λιπαρά

• 2 κούπες πυκνή κρέμα γάλακτος για μαγειρική με 20% λιπαρά

• ¼ κούπας μέλι

• ½ κούπα γλυκαντικό με λίγες θερμίδες

• 3 κ.σ. χυμό λεμονιού

• 2 κ.σ. φρέσκο τζίντζερ λεπτοτριμμένο

• 2 κ.γ. ξύσμα λεμονιού

• ½ κ.γ. απόσταγμα βανίλιας

• ¼ κ.γ. σκόνη τζίντζερ

Ανακατεύετε όλα τα υλικά στην χαμηλή ταχύτητα του μίξερ και βάζετε το μείγμα στο ψυγείο να κρυώσει και ν’ αναμειχθούν τα αρώματα. Παγώνετε στην παγωτομηχανή και φυλάτε στην κατάψυξη σε δοχείο με καπάκι.

Προαιρετικά μπορείτε να περάσετε το μείγμα από λεπτή σίτα πριν το παγώσετε, ώστε να συγκρατήσει κάποιες ίνες του τζίντζερ και το ξύσμα λεμονιού. Εγώ δεν το κάνω. Μ’ αρέσει να βρίσκω στο παγωτό και το ξύσμα και τα απειροελάχιστα κομματάκια του πιπεράτου τζίντζερ που σκάνε σαν πυροτέχνημα στο στόμα μου και με εκπλήσσουν ευχάριστα. Έτσι είναι παγωτό ζαβολιά. Αλλιώς, είναι ευγενικά αρωματισμένο και ήσυχο όπως πρέπει.

Καταναλώνεται πολύ φρέσκο. Αν μείνει στην κατάψυξη πάνω από 8 ώρες, βγάλτε το περίπου 20 λεπτά πριν το σερβίρετε για να μαλακώσει κάπως. Τα παγωτά που δεν έχουν αυγά ή πολλά λιπαρά, έχουν την τάση να σφίγγουν πολύ στην κατάψυξη.

Απολαύστε το χωρίς τύψεις.

I scream, you scream, we all scream for ice cream!

Παγωτό Παρφέ Βανίλια

Για την πλούσια βελούδινη υφή των παγωτών παρφέ, ευθύνεται η βασική τους κρέμα που είναι μια κλασσική custard. Μια βάση δηλαδή από αυγά και γάλα που στην κατάλληλη θερμοκρασία δένει δημιουργώντας ελαστικά μόρια που την κάνουν κατ’ αρχήν να σκεπάζει την πλάτη του ξύλινου κουταλιού κι αργότερα να πλουτίζει το παγωτό μας. Η κρέμα αυτή απαντά πολύ συχνά στη ζαχαροπλαστική, ενδεδυμένη διάφορα ενδύματα. Η κρεμ ανγκλαιζ για παράδειγμα είναι μια αραιαή custard, ενώ όταν στην custard προστίθεται και άμυλο μιλάμε για creme patissiere. Ορισμένοι μάγειρες ονομάζουν custard την κρέμα που δένεται με σκέτο άμυλο χωρίς αυγά.  Το αποτέλεσμα είναι αρκετά διαφορετικό, αλλά πολύ πιο ασφαλές, δεδομένου οτι μόνο 3-4 βαθμοί Κελσίου, αρκούν για να μετατρέψουν την κρέμα σε ομελέτα, αφού τα αυγά, ως γνωστόν και από το αυγολέμονο, όταν βράσουν, κόβουν.  και οι δύο τρόποι όμως καταλήγουν σε ένα μη-νευτωνικό υγρό, ένα υγρό δηλαδή με συμπεριφορά στεραιού στις απότομες πιέσεις και τους κραδασμούς. Ο Kuk είχε κάνει παλιά ένα εκτενές αφιέρωμα στα non newtonian liquids, αλλά δεν το βρήκα για να βάλω link.

Για να το φτιάξετε, χρειάζεστε

  • 2 λοβούς βανίλιας
  • 3 κούπες κρέμα γάλακτος ζαχαροπλαστικής
  • 1 κούπα γάλα πλήρες
  • 1 1/2 κούπα ζάχαρη
  • 3 μεγάλα αυγά

Εκτέλεση

Μ’ ένα μαχαίρι ανοίγετε στα δύο κατα μήκος τους λοβούς της βανίλιας και ξύνετε από μέσα τα σποράκια τους. Ανακατεύετε σε μια κατσαρόλα τα σποράκια τους λοβούς, την κρέμα, το γάλα και τη ζάχαρη.  Φέρνετε το μείγμα σε βρασμό και το αποσύρετε από τη φωτιά.

Χτυπάτε τα αυγά σ’ ένα μπωλ ελαφρά και τα περιχύνετε αργά με την καυτή κρέμα ανακατεύοντας διαρκώς και δυνατά. Επιστρέφετε το μείγμα στην κατσαρόλα και σε μέτρια προς χαμηλή φωτιά το ανακατεύετε συνεχώς μ’ ένα ξύλινο κουτάλι ώσπου να δέσει. Μην το αφήσετε να βράσει, θα είναι η καταστροφή σας. Αν χρησιμοποιείτε θερμόμετρο ζαχαροπλαστικής, η κρέμα είναι έτοιμη όταν η θερμοκρασία της φτάσει τους 75 βαθμους C.

Αποσύρετε την κρέμα από τη φωτιά αμέσως και αμέσως την σουρώνετε από λεπτό σουρωτήρι σ’ ένα καθαρό κρύο μπωλ. Την αφήνετε να κρυώσει και την βάζετε στο ψυγείο για τουλάχιστον τρεις ώρες μέχρι να την βάλετε στην παγωτομηχανή. Διαφορετικά την παγώνετε στην κατάψυξη σε μεταλλικό ή γυάλινο δοχείο με καπάκι κι έχετε το νού σας να την χτυπήσετε 1-2 φορές πριν πήξει τελείως με το μίξερ χειρός.

(Υπάρχει περίπτωση, η παγωτομηχανή σας να μην πάρει το παγωτό σε μια δόση, γιατί βγαίνει αρκετό. Αν συμβεί αυτό, μην πτοηθείτε, παγώστε το σε δύο δόσεις, φυλάσσοντας το μισό στο ψυγείο και χωρίς να ξαναπεράσετε το καθιερωμένο 12 του κάδου στην κατάψυξη πριν επαναλάβετε τη διαδικασία.)

Ιδανικό για να συντροφεύσει φρούτα, brownies, ή βάφλες, το παγωτό αυτό είναι αρκετά πλούσιο για να φάτε πολύ. Αγαπημένος μου τρόπος : Peche melba. Εσείς ανακαλύψτε τους δικούς σας αγαπημένους τρόπους για να το απολαύσετε.

Εξτρα κέρασμα :

Roberto Benigni – Down by Law.  

N’joy!

Φράουλες και (κρ)αίμα!

Strawberries and Cream

Originally uploaded by Bald Monk

Παγωτό φράουλα a l’ italienne.

Υλικά

¾ κούπας ζάχαρη
1 κ.σ. άμυλο (κορν φλάουρ ή νισεστέ)
1 κούπα πλήρες γάλα
¾ κούπας κρέμα γάλακτος ζαχαροπλαστικής (με 35% λιπαρά, that is)
2 ½ κούπες ψιλοκομμένες φράουλες (τις μετράμε ψιλοκομμένες)
2 κ.σ. σιρόπι ροδιού (μπορείτε να το αντικατασήσετε με γλάσο βαλσαμικού ξυδιού)

Εκτέλεση
• Ανακατεύουμε τη ζάχαρη με το άμυλο σε μια μικρή κατσαρόλα. Προσθέτουμε το γάλα και την κρέμα γάλακτος και το βάζουμε σε μέτρια φωτιά ανακατεύοντας συνεχώς μέχρι η κρέμα να δέσει κάπως και ν’ αρχίσει να αφρίζει. Αποσύρουμε την κρέμα από την φωτιά και την βάζουμε να κρυώσει σε μια μεταλλική μπασίνα τοποθετημένη μέσα σ’ ένα λεκανάκι με πάγο.
• Περνάμε τις φράουλες από την μουλινέτ ώσπου να πολτοποιηθούν πλήρως. Σουρώνουμε σε λεπτό σουρωτήρι την πούλπα της φράουλας ώστε να συγκρατήσουμε τα σποράκια των φραουλώνε.
• Ανακατεύουμε την πούλπα της φράουλας με την κρέμα βάσης ώσπου να ομογενοποιηθεί το μείγμα και τελικά προσθέτουμε το σιρόπι ροδιού (θα το βρείτε στα αιγυπτιακά και ανατολίτικου προσανατολισμού μπακάλικα).
• Κρυώνουμε αρκετά το παγωτό στο ψυγείο (τουλάχιστον 3 -4 ώρες και το βάζουμε να παγώσει στην παγωτομηχανή. Αλλιώς το βάζουμε σε μεταλλικό δοχείο στην κατάψυξη και το χτυπάμε τουλάχιστον 2 φορές μέχρι να παγώσει τελείως. Το βγάζουμε από την κατάψυξη 10-15 λεπτά πριν το σερβίρουμε.

Επειδή ως γνωστόν, ένας κούκος δεν φέρνει την Άνοιξη, φτιάξτε το κι εσείς, μήπως ξορκίσουμε όλοι μαζί το κρύο κι έρθει σιγά-σιγά το καλοκαίρι.

Sorbet Μοσχάτου κρασιού με … ροδάκινα

2 ώριμα αλλά σφιχτά ροδάκινα
375 ml γλυκό μοσχάτο κρασί λήμνου
3/4 κούπας νερό
6 κ.σ. ζάχαρη

Σε χαμηλή φωτιά ζεσταίνετε το νερό με τη ζάχαρη ανακατεύοντας συνεχώς ώσπου να λιώσει τελείως η ζάχαρη.
Προσθέτετε το κρασί και σιγοβράζετε για δυο λεπτούλια.
Αφήνετε το μείγμα να κρυώσει στο ψυγείο και το παγώνετε στην παγωτομηχανή.

Πλένετε καλά τα ροδάκινα και τα αφήνετε με τη φλούδα τους. Σας παρακαλώ, μην χρησιμοποιήσετε νεκταρίνια εκτός αν έχετε βαριά αλλεργία στο χνούδι.
Κόβετε τα ροδάκινα σε λεπτές φέτες και τα στολίζετε ακτινωτά σ’ ένα ωραίο πιάτο.
Τοποθετείτε στο κέντρο μια – δυο μπάλες από το σορμπέ και σερβίρετε αμέσως.

Sorbet λεμόνι


Lemons
Originally uploaded by Steve Stone

Η λατρεία μου για το λεμόνι είναι δεδηλωμένη εδώ και χρόνια. Όπου κι αν το βρίσκω, σε αρωματικά κουλουράκια ή κέηκ, σε τάρτες λεμονιού, σε κρέμες, σε παγωτά, σορμπέ, ή γρανίτες, το λεμόνι με συναρπάζει. Ομοίως και σε αυγολέμονα, μαρινάτες, σάλτσες. Και βέβαια δεν σταματάει εκεί. Λατρεύω τα αρώματα, τα αφρόλουτρα και τα γαλακτώματα σώματος που έχουν αρώματα εσπεριδοειδών και κυρίως λεμονιού και γκρέηπφρουτ.

Το βρίσκω και κατανοητό δεδομένης της καταγωγής μου. Από παιδάκι ξυπνούσα μέσα στις λεμονιές τα καλοκαίρια και στο πρώτο φως του ήλιου, έβλεπα τα λεμόνια να γυαλίζουν φωτίζοντας τη μέρα με το πιο φωτεινό από τα χρώματα της ίριδας. Έπαιζα κι ένα παιχνίδι με τον εαυτό μου. Κάθε λέξη την χρωμάτιζα κρυφά μ’ ένα χρώμα. Και μες στο νου μου, γράφεται ακόμα με το ίδιο χρώμα που διάλεξα γι αυτήν όταν ήμουν μικρή. Παρόλο που το αγαπημένο μου χρώμα ήταν και παραμένει το κόκκινο, εντούτοις την Κυριακή, που ήταν η αγαπημένη μου μέρα, την έγραφα πάντα με κίτρινο λεμονί. Πάντα, ακόμα και σήμερα η Κυριακή είναι για μένα η μέρα του φωτός και του ήλιου. Η μέρα που όλα είναι υπέροχα, ακόμα κι η θλίψη, όταν υπάρχει. Και το φως αυτό μόνο με το χρώμα του λεμονιού μπορούσα να το γράψω.

Όταν η μητέρα και η γιαγιά μου έφτιαχναν γλυκά κι έξυναν το ξύσμα του λεμονιού, εγώ ταξίδευα με το μυαλό στο Λεμονοδάσος. Ήταν σαν να βρισκόμουν στο μπαλκόνι του σπιτιού μου, να βλέπω το Λεμονοδάσος και στο βάθος τη θάλασσα να γυαλίζει και τον Αγ. Γιώργη να διαγράφεται αχνά στον ορίζοντα.

Απ’ όλες τις λεμονένιες γεύσεις, η πιο αγαπημένη μου είναι το σορμπέ λεμονιού. Υγρό, δροσερό, αφράτο και μαστιχωτό και μ’ αυτό το ηλιόλουστο ημιδιάφανο χρώμα, το σορμπέ λεμόνι είναι για τους γευστικούς μου κάλυκες μια έκρηξη αρωμάτων, ένα πυροτέχνημα αιθερίων ελαίων, ίσως η πιο φίνα και αρωματική εκδοχή ενός αισθησιακού καλοκαιρινού φιλιού.

Σορμπέ λεμονιού με μελισσόχορτο.

450 ml νερό
200 γρ. ζάχαρη
4 λεμόνια βιολογικά
μια χούφτα φύλλα μελισσόχορτου πλυμμένα και στεγνωμένα

Εχει μεγάλη σημασία στις συνταγές που ζητάνε το ξύσμα των λεμονιών να χρησιμοποιείτε βιολογικά λεμόνια. Σας διαβεβαιώ με την ιδιότητα του λεμονοπαραγωγού οτι το αφύσικα ομοιόμορφο και αψεγάδιαστο κίτρινο χρώμα που βλέπετε στα λεμόνια του εμπορίου, είναι αδύνατον να επιτευχθεί χωρίς ένα ψέκασμα των λεμονιών με μυκητοκτόνο κερί. Το κερί δεν φεύγει με το πλύσιμο και καταλήγει σε ό,τι φτιάχνετε καθώς το βγάζετε μαζί με το ξύσμα. Ειδικά αυτή την εποχή, που τα λεμόνια είναι δίφορα, όταν πηγαίνετε στη λαική να διαλέγετε τους πάγκους εκείνους που τα λεμόνια τους είναι μικρά πρασινοκίτρινα και ανομοιογενή, έως κακομούτσουνα. Αυτά είναι τα υγιή δίφορα λεμόνια. Τα άλλα, που εισάγονται από τα 4 σημεία του ορίζοντα, κάνουν μόνο για φωτογραφίες με υπονοούμενα και νεκρές φύσεις.

Αφαιρείτε το ξύσμα από τα λεμόνια πολύ προσεκτικά, ωστε να μην πάρετε καθόλου από το λευκό τμήμα της σάρκας και το ψιλοκόβετε.
Σε μικρή κατσαρόλα βάζετε να βράσει σε χαμηλή φωτιά το νερό τη ζάχαρη και το ξύσμα, ανακατεύοντας διαρκώς μέχρι να λιώσει η ζάχαρη. Αφήνετε το σιρόπι να σιγοβράσει για 5 λεπτά.

Κατεβάζετε από την φωτιά και προσθέτετε στο σιρόπι τα φύλλα του μελισσόχορτου. Αφήνετε το σιρόπι να απορροφήσει τα αρώματα όλη τη νύχτα ή το ελάχιστο για 6-8 ώρες. ύστερα το σουρώνετε σε σινουά ή τουλπάνι.

Παίρνετε το χυμό από τα 4 λεμόνια και τον ανακατεύετε με το σιρόπι. Βάζετε το μείγμα να παγώσει σε παγωτομηχανή, η σε μεταλλικό δοχείο στην κατάψυξη και το χτυπάτε στο μίξερ κάθε μισή ώρα ώσπου να παγώσει καλά. Όταν είναι έτοιμο το φυλάτε στην κατάψυξη σε μεταλλικό δοχείο με καπάκι.

Παραλλαγή με αλκοόλ :

Μπορείτε να προσθέσετε 6 κ.σ. βότκα στο μείγμα πριν το βάλετε στην παγωτομηχανή, ή καλύτερα αφού έχει αρχίσει να πήζει κάπως το σορμπέ.  Το αποτέλεσμα θα σας θυμίσει frosted limoncello. Σ’ αυτή την περίπτωση, φροντίστε να καταναλωθεί το παγωτό μέσα σε 2-3 μέρες.

Κίτρινα, αρωματικά φιλιά σε όλους.