Παύλοβα (indeed)!

Λεμονοδασίτικη Pavlova.

Υλικά

Για την μαρέγγα :

  • 1 κούπα πολύ λεπτή κρυσταλλική ζάχαρη (caster)
  • 1 κ.σ. άμυλο καλαμποκιού
  • 3 ασπράδια μεγάλων αφκών (δες πιο πάνω ορισμό και πράξε κατά συνείδηση)
  • 3 κ.σ. παγωμένο νερό
  • 1 κ.σ. χυμό λεμονιού (ή 1 κ.γ. κρεμόριο)
  • 1 πρέζα αλάτι

Για την κρέμα λεμονιού

  • 2 κ.σ. λεπτοτριμμένο ξύσμα λεμονιού
  • 1/2 κούπα χυμό λεμονιού
  • 1/2 κούπα κρυσταλλική ζάχαρη
  • 4 κρόκους μεγάλων αφκών (ως άνω και παρά άνω)
  • 100 γρ. βούτυρο νωπό αγελάδος

και

  • 1 κούπα κρέμα γάλακτος

Για το στόλισμα :

Φρούτα εποχής της αρεσκείας μας.

Εκτέλεση

  • Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 150ο . Σε χαρτί ψησίματος σχεδιάζουμε το σχήμα που θέλουμε να δώσουμε στην μαρέγκα. Είτε ένα κύκλο διαμέτρου  περίπου 20 εκ. είτε μια καρδιά ανάλογου μεγέθους. Τοποθετούμε το χαρτί με την γραμμένη πλευρά προς τα κάτω σε μια λαμαρίνα του φούρνου μας.
  • Ανακατεύουμε καλά σ’ ένα μπωλ την ζάχαρη με το άμυλο.
  • Σε μίξερ, με μέτρια ταχύτητα, χτυπάμε τα ασπράδια με το αλάτι, έως ότου αρχίσουν να στέκονται ελαφρά. Προσθέτουμε το νερό και συνεχίζουμε το χτύπημα μέχρι τα ασπράδια να στέκονται και πάλι ελαφρά.
  • Σε ψηλότερη ταχύτητα συνεχίζουμε το χτύπμα προσθέτωντας το μείγμα της ζάχαρης κουταλιά-κουταλιά. Όταν τελειώσει  χτυπάμε για 1-2 λεπτά ακόμα και προσθέτουμε το χυμό λεμονιού ή το κρεμόριο.
  • Σε πολύ ψηλή ταχύτητα, συνεχίζουμε το χτύπημα έως ώτου η μαρέγκα γυαλίζει πολύ και στέκεται πολύ καλά. Θα χρειαστεί περίπου 5-7 λεπτά χτύπημα.
  • Απλώνουμε απαλά την μαρέγκα στο χαρτί ψησίματος ώστε να πάρει το σχήμα που θέλουμε φροντίζοντας να δημιουργήσουμε μια κοιλότητα προς το κέντρο για να χωρέσει την κρέμα.
  • Ψήνουμε την μαρέγκα στη μέση του φούρνου για περίπου 45 λεπτά, χωρίς ν’ ανοίξουμε το φούρνο καθόλου.
  • Όταν  περάσουν τα 45 λεπτά, σβήνουμε το φούρνο και ανοίγουμε ελάχιστα την πόρτα, διατηρώντας την ανοιχτή με τη λαβή ενός ξύλινου κουταλιού. Αφήνουμε τη μαρέγκα να κρυώσει στο φούρνο για άλλη μια ώρα τουλάχιστον πριν την βγάλουμε.

Όσο ψήνεται η μαρέγκα, φτιάχνουμε την κρέμα λεμονιού. Αρχικά, την lemon curd :

  • Ανακατεύουμε μαζί το χυμό, το ξύσμα τη ζάχαρηκαι τους κρόκους σε μια μικρή κατσαρόλα. Προσθέτουμε το βούτυρο και  ανακατεύοντας συχνά με σύρμα αυγών, δένουμε την κρέμα σε χαμηλή φωτιά, ώσπου το σύρμα ν’ αρχίσει να αφήνει σημάδια στην κρέμα (περίπου 6 λεπτά).
  • Περνάμε την κρέμα από ψιλή σίτα και την βάζουμε σ’ ένα μπωλ. Σκεπάζουμε την επιφάνειά της με μεμβράνη και την αφήνουμε στο ψυγείο να κρυώσει τουλάχιστον για μία ώρα.

  • Χτυπάμε την κρέμα γάλακτος σε σαντιγύ, χωρίς καθόλου ζάχαρη.
  • Όταν η lemon curd έχει κρυώσει τελείως, ανακατεύουμε αρχικά την μισή σαντιγύ σ’ αυτήν, ώστε να ελαφρύνει και να ομογενοποιηθεί το μείγμα.

  • Τέλος προσθέτουμε την υπόλοιπη σαντιγύ και ανακατεύουμε απαλά.

Λίγο πριν σερβίρουμε το γλυκό, το συναρμολογούμε. Γεμίζουμε την μαρέγκα με την κρέμα λεμονιού και στολίζουμε με τα φρέσκα φρούτα.

Ελπίζω να σας αρέσει και να την ερωτευτείτε όπως κι εγώ. Δεν είναι δύσκολο γλυκό, αλλά παίζει μεγάλο ρόλο ν’ ακολουθηθεί ακριβώς η διαδικασία. Επίσης, αν θέλετε να αποφύγετε τους κρόκους και τα βούτυρα, λάβετε υπόψη σας ότι η απλή αληθινή Pavlova, με την σκέτη αέρινη απλή σαντιγύ, είναι απολύτως αιθέρια και γοητευτική. Προτιμήστε την αυτήν την εποχή που έχουμε ωραίες φράουλες. Την έφτιαξα για dessert της Ανάστασης και όλοι έμειναν ενθουσιασμένοι.  Μάλιστα, πήρα και το θάρρος να αρωματίσω την σαντιγύ μου με φρέσκο ξύσμα λεμονιού και να μπανιάρω τις ψιλοκομένες μου φράουλες στο χυμό του. Στο Λεμονοδάσος, γλυκό χωρίς λεμόνι, δεν νοείται.

Καλή επιτυχία.

Advertisements

20 responses to “Παύλοβα (indeed)!

  1. Το υπονοούμενο το πιάσαμε. Άμποτε να ενημερωθούμε. Αναμένουμε διακαώς. Να ελπίσουμε σε εαρινή σύναξη στα καθ’ ημάς;
    Εγώ πάντως την κάνω τη δήλωση: αν ήμουνα Τώρα (μετά την ανάγνωση του post) «διαθέσιμος», μια πρόταση γάμου θα σου την έκανα!

    Αυτή βέβαια δεν είναι Λεμονοδασίτικη Πάβλοβα, αλλά μάλλον Λεμοναδική Τίνοβα!

    Μου αρέσει!

  2. Γειά σου Τίνα,
    με άγγιξε η κατάθεση ψυχής (χρειάζεται κότσια για να τα πεις αυτά) και στη συνέχεια, διάβασα με επιμέλεια την Παύλοβα. Πριν από αρκετά χρόνια είχα φτιάξει κι’εγώ κανα δυό φορές, με επιτυχία. Κρατώ την συνταγή και τις συμβουλές για την εκτέλεση. Θα σε επισκέπτομαι, έχουμε πολλά κοινά.

    Μου αρέσει!

  3. Κυριολεκτικά έξοχο,άναυδος έμεινα…..

    Εύγε,Μπράβο και Συγχαρητήρια θερμότατα!

    (και τι να πει κανείς για κάποια άτομα,τα οποία a coups de Relations Publiques trop forcees et de tres mauvais gout αυτοανεκηρύχθησαν ειδήμονες της Παύλοβα και η ομάς των «γνωσιγευστών» και αυλοκολάκων-βεβαίως-τους υμνεί εν χορώ….)

    Μου αρέσει!

  4. Μητσούλη, τι να πω πια, με τόσο καλά λόγια? Το μόνο, οτι υπόσχομαι να σου τη φτιάξω στην κουζίνα σου, αν μ’ αφήσει η Λουίζα να βάλω χέρι στο μίξερ σας, το συντομότερο. Εσύ, φρόντισε για αφκά! Τώρα για τις προτάσεις, δε λέω τίποτε. Ο έχων ώτα ακούειν, ακουέτω. 😀

    Πολύβιε, μην τάξεις σ’ άγιο κερί και σε παιδί μπεζέδες, που λέει κι η παροιμία. Πάντως εγώ, θα σου φτιάξω το τελευταίο μου semifreddo φράουλας που είναι και calorie conscious και πολύ πεντανόστιμο και με εκτυφλωτικό ροζ χρώμα. Το έκανα πρώτη φορά χθες το βράδυ και φαίνεται οτι θα είναι το hit του καλοκαιριού. Σε περιμένω.

    Αντιγόνη, σ’ ευχαριστώ πολύ για τα καλά λόγια. Ήρθα στο μπαζάρ σας αλλά δεν σε βρήκα. Ήθελα πολύ να σε γνωρίσω. Είσαι πολύ καλοδεχούμενη εδώ και θα ήθελα τα σχόλιά σου για τις συνταγές. Έτσι βελτιωνόμαστε. Με την ανταλλαγή.

    Κύριε Σακκά, με κολακεύετε. Δεν σας κρύβω όμως οτι έχω μείνει πίσω στα γαστρονομικά κουτσομπολιά και με τρώει η περιέργεια να μάθω ποιον εννοείτε. Φαντάζομαι οτι δεν θα μπορείτε να το γράψετε εδώ, αλλά ελπίζω να μου το αποκαλύψετε κάποια στιγμή. Και πάλι ευχαριστώ.

    Μου αρέσει!

  5. Και δεν θα πρέπει να είναι μόνο εξαιρετική η Παύλοβά σου, αλλά είναι πολύ καλές και οι φωτογραφίες παρουσίασης. Για μένα αυτό μετράει πολύ.
    Το Σ.Κ. του μπαζάρ ήμουν στη Θεσσαλονίκη, για να υποστηρίξω το εκεί μπαζάρ 10 π.μ.- 10μ.μ. επειδή εκεί είναι λιγότερα τα άτομα. Αλλωστε, βοήθησες και εσύ με το City εκεί. Παλεύουμε…
    Πράγματι, σε επόμενη ευκαιρία να γνωριστούμε. Διασταυρωθήκαμε στο μπαζάρ των Δ.Ζ. στο πάρκο Ελευθερίας, εκείνο το βροχερό βράδυ( με το κατακόκκινο φόρεμα) και επίσης είχα έρθει στο πάρτυ στο GAZOLINE ( Magica). Σίγουρα σε κάποια επόμενη ευκαιρία. Πάντως πράγματα που είχα φτιάξει, σίγουρα θα είδες στο μπαζάρ που πήγες.

    Μου αρέσει!

  6. Χριστός Ανέστη πουλάκι μου!
    Οι μπεζέδες δεν μου αρέσουν, η Παβλοβα (όσες φορές έχω δοκιμάσει) επίσης. Τώρα πως με κατάφερες να την λιγουρευτώ, εγώ που προτιμώ το σουβλάκι από το οποιοδήποτε γλυκό, και να θέλω Πάβλοβα εδώ και τώρα μόνο μια Μάτζικα ξέρει!

    Μου αρέσει!

  7. …..και κάνοντας μια δεύτερη και πιο συγκροτημένη σκέψη……ώστε αυτά έκανες στο Λεμονοδάσος τόσες μέρες! Αφκά, λεμόνια, πάβλοβες….. Εσύ δεν είσαι Μάτζικα, η Πολυάννα είσαι! Η Πολυάννα μπιζνεσγουμαν, η Πολυάννα στο Γκάζι, η Πολυάννα μαθαίνει τάγκο, η Πολυάννα στο Λεμονοδάσος!!! Χαχαχα
    Αγαπώ σε και φιλώ σε

    Μου αρέσει!

  8. Αντιγόνη, τα είδα και τα καμάρωσα τα πράγματα σου στο μπαζάρ. Αλλά αυτά που ήθελα να πάρω, είχαν ήδη εξαντληθεί από πολύ νωρίς. Μπράβο. Υπέροχα πράγματα. Και του χρόνου.

    Ξανθή, εσύ φτιάχνεις αριστουργήματα, η δική μου pavlova, τι να σου κάνει. Αληθώς. Ό,τι ποθείτε.

    Πεφταστέρι, αληθώς. Κι εγώ έτσι είμαι. Του μεζέ, όχι του γλυκού. Αλλά τις ώρες που επιβάλλεται να υπάρχει επιδόρπιο, θέλω να είναι super. Αλλού το έχω το θέμα, όμως. Θα σου το πω ψυθιριστά , έλα κοντά. (Δεν συμπαθώ την Πολυάννα.) όμως μπορείς να με λες : Η αλεπού γιατρός, ο Καραγκιόζης φούρναρης, ο Καραγκιόζης ψαράς (που έσωσε και τη Βεζυροπούλα από βέβαιο πνιγμό), ο Καραγκίοζης, επίσης γιατρός (που έσωσε εκ νέου τη Βεζυροπούλα όταν υστερικώς εμουγκάνθη) κ.ο.κ.
    Φιλιά πολλά και να τους χαίρεσαι όλους.

    Μου αρέσει!

  9. Μπράβο Μαγισσούλα μου.

    Χρόνια πολλά. Να είσαι καλά.

    Μέρες γιορτινές, τι να φτιάξουμε…φτιάξαμε και εμείς τις γνωστές παραδοσιακές μαρέγκες σαντιγύ, κάτι σαν μικρές πάβλοβες..!!!

    Ξέρεις τη λατρεία που έχω στη μαρέγκα, όπως η Αντουανέτα…κ.λ.π.

    Λοιπόν, περιμένω τη στιγμή που θα στεγνώσουμε τις μαρέγκες που θα χτυπήσουμε μαζί και θα γεμίσουμε με σαντιγύ, κ.λ.π., κ.λ.π.

    Πιθανά είμαι Αθήνα την επόμενη εβδομάδα

    Τα λέμε

    Φιλί…αγκαλιά

    Μου αρέσει!

  10. χμ! να που τελικά δεν είναι τυχαία η μεγάλη μου αγάπη στον αξιολάτρευτο Καραγκιόζη. Και είναι και πιο επίκαιρος από ποτέ…κάποια στιγμή «θα φάμε, θα πιούμε και νηστικοί θα κοιμηθούμε»!

    φιλώ σε

    Μου αρέσει!

  11. Μάλιστα. Πολύ social έχετε γίνει όλοι εδώ και ούτε κουβέντα για… την ταμπακιέρα. Και εξηγούμαι: σε πόσους βαθμούς κυρία Magica μας την ψήνουμε τη μαρέγκα? Ο φούρνος να είναι προθερμασμένος φαντάζομαι?

    Ορίστε, με τα συναισθηματικά ξεχάσαμε και τις τεχνικές λεπτομέρειες, τς τς τς…

    Αλλά και για την «άλλη» ταμπακιέρα, αυτή με το «είμασταν¨σε αντίθεση με το «είμαστε», πάλι κανείς δε λέει ξεκάθαρες κουβέντες. Θα μας τρώνε τα κεράσματα και τις αλμυρές muffins άλλοι τώρα και δε θα λέμε κουβέντα???

    Μου αρέσει!

  12. @ Μπλογκομάγειρος : Που είσαι συ, παιδί μου? Σε περιμένουμε με ανοιχτή αγκαλιά. Βάλε στο νου σου μήπως μπορείς να είσαι εδώ και την Πρωτομαγιά που φέτος πέφτει Σάββατο. Υπάρχει λόγος σοβαρός. Χρόνια πολλά και πολλά φιλιά.

    @ Peftasteri : Για σκέψου το αυτό το φαί και το πιώμα μήπως το κάνουμε την Πρωτομαγιά. Όπως λέω και στον Μπλογκομάγειρο, υπάρχει λόγος. Άντε, να οργανωνόμαστε σιγά- σιγά.

    @ Dr. Kotsanologos : Σε πήρε η αγωνία για τα muffins, και δεν με προσέχεις. Η πρώτη πρώτη γραμμή της εκτέλεσης, το λέει ξεκάθαρα : Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 150ο.
    Βρε αφού το ξέρεις. Ό,τι και να έχει γίνει, για σένα πάντα υπάρχουν muffins στο σπίτι μου. Ελα εσύ, και μη σε μέλλει. 😉

    Μου αρέσει!

  13. Καλή βδομάδα!
    είναι πραγματικά λυπηρό το να λείπει από την γευστική σου μνήμη, η γεύση των μπεζέδων ενός άλλου ζαχαροπλαστείου του Παγκρατίου, λίγο πιό μακρυά από το Ακροπόλ, του Πάρκ. Δύο αδέλφια είχαν το μικρό αυτό μαγαζί, γωνία Αστυδάμαντος και Δούριδος, στην πλ.Μεσολογγίου. Η μαρέγκα ήταν εύθραυστη και στο εσωτερικό της μέλωνε, με αμυγδαλόψυχα κολλημένη εξωτερικά και μία ωραιότατη πραλίνα ανάμεσα. Ηταν απαραίτητο ένα κουτί σε όλα τα πικ-νικ της εποχής του ’60, για να γλυκαθεί το μέσα μας!!! Δεν θα ξαναπέρναγες έξω από το Ακροπόλ, άν γνωρίζατε το Πάρκ!! Για τέτοια διαφορά κλάσης μιλάμε…

    Μου αρέσει!

  14. Τώρα τι δουλειά έχω εδώ μέσα, ούτε εγώ η ίδια δεν ξέρω. Δεν ασχολούμαι, δε μ’ αρέσει η μαγειρική και δεν ξέρω καν τι είναι η μαρέγκα. Αλλά είμαι εδώ μέσα. Και μου άρεσε και σε διάβασα και θα συνεχίσω να σε βλέπω. Στις συνταγές θα σε προσπερνάω πάντως.. Αν με ανακαλύψει ο Αυτός θα με κοροιδεύει..

    Εδώ Αυτή
    και
    Καλησπέρα!

    Μου αρέσει!

  15. Παιδιά, ευχαριστώ πολύ για τα comments. Είμαι αλλού αυτόν τον καιρό γι αυτό μένουν καιρό αναπάντητα.

    Αναστασία, ευχαριστώ για το άρθρο. Πολύ ενδιαφέρον. Και ωραία ιδέα. Όμως όχι. Δεν αναφέρεται στο δικό μου blog. Εμείς τα δικά μας ταξιδεμένα καλούδια, τα ανταλλάσουμε φίλοι, ως τώρα. Ευχαριστώ για την ανάγνωση. Τι να πω. Οτι θα υπήρχε έστω κι ένας φανατικός αναγνώστης μετά τόσο καιρό απουσίας, δεν το περίμενα. Με συγκινείς.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s