Η κόκκινη σαλάτα

Ωραία κόκκινη σαλάτα .

  • Μισό κόκκινο λάχανο, μικρό.
  • Μια ρέβα
  • Ένα μήλο χρυσό
  • Καρύδια πεκάν
  • Χυμό και ξύσμα από ένα lime
  • 2 κ.σ. αγουρέλαιο.

Κόβεις όλα τα λαχανικά στο μαντολίνο julienne. Προσθέτεις τα καρύδια και το ξύσμα του lime. Τ’ ανακατεύεις πολύ καλά. Ραντίζεις με το λάδι και το χυμό του lime.

Plain and simple.

Advertisements

10 responses to “Η κόκκινη σαλάτα

  1. Το παρόν που μου φαίνεται σχεδόν πάντα ασήμαντο, αμφίρροπο ανάμεσα στο σίγουρο καταφύγιο που λέγεται παρελθόν και που αναπολώ με τρυφερότητα, περηφάνεια και ντροπή ενίοτε και στο μέλλον που άλλοτε φοβάμαι και άλλοτε προσδοκώ με αδημονία. Ποτέ δεν είχα σκεφτεί να του δώσω χρώμα ούτε είχα σκεφτεί ότι είμαστε transit. Λάτρεψα την ιδέα σου και λέω να τη δοκιμάσω (μαζί με τη συνταγή). Λες να φταίει η επερχόμενη άνοιξη; Πρόσεξες τις αμυγδαλιές;

    Μου αρέσει!

  2. Κόκκινη κορδέλα ε;
    Εμένα πάλι γιατί το παρόν, το παρελθόν και το μέλλον μου μοιάζουν με ρώσικη σαλάτα;
    Φταίει λες που είμαι γκουρμές ή εντελώς αναίσθητος;
    γκουρμεδιά τώρα η ρώσικη, τρόπος του λέγειν βέβαια 😉

    Μου αρέσει!

  3. @voulimiki : Να σου πω, κατ’ αρχήν, οτι από την πλευρά που το βλέπω το transit δεν είναι καλό πράγμα. ίσως σημαίνει οτι δεν ζεις το παρόν, γιατί είσαι προσκολλημένος στο παρελθόν ή προσδοκάς εναγωνίως το μέλλον. Υπ’ αυτήν την έννοια, ο προβληματισμός της τελευταίας γραμμής, είναι σοβαρός. Η αμυγδαλιές θ’ ανθίσουν και φέτος και θα μου θυμίζουν κάθε χρόνο κάτι διαφορετικό. Ανάλογα με το ποιοι άνθρωποι μας εξημερώνουν, άλλες αναμνήσεις μας χρησιμοποιούν για οχήματα τα λουλούδια τους. Άλλοι συνειρμοί ξεπηδούν από κάθε εικόνα. Για μένα οι αμυγδαλιές από φέτος είναι κάτι άλλο. Πάντως θα σου πω, οτι πριν λίγες μέρες αγόρασα μια κόκκινη λουστρινένια ζώνη. Τη φοράω με το τζην μου και κάνει ωραία φιγούρα. Sic transit gloria mundi. Με τι ζώνες και τα παπούτσια και τις κόκκινες κορδέλλες δε γίνεται ζωή. Η σαλάτα όμως καλή είναι. Δοκίμασέ την. Και είναι και ζωή. Είναι πράξη. Όχι φιλολογία του κώλου σαν τα ποστάκια μου…

    @ Τζων Μπόη : Πιο ωραία έτσι, σαν ρωσική σαλάτα. Εγώ την έχω καταγεγραμμένη σαν εξαιρετικά γκουρμέ στην συνείδησή μου, όταν είναι σπιτική. Για σκέψου το κι εσύ. Ωραία πράγματα είναι αυτά. Και όχι, δεν είσαι αναίσθητος. Απλώς εσύ ζεις και άρα οι χαώδης προβληματισμοί εμού, της παραγινωμένης εφήβου, σε αφήνουν παγερά αδιάφορο. Αυτό είναι και το υγιές και το σωστό Τζων Μπόη μου. Και χαίρομαι για σένα. Φιλιά στα κορίτσια. 😉

    Μου αρέσει!

  4. Χμ, ευχαριστώ για τη συνταγή. Είχα πρόσφατα την κουβέντα της ρέβας (parsnip, ναι!).

    Επίσης, μα-τι-γαμάτο-κέτσαπ-είναι-αυτό-γιατί-πήρα-μόνον-ένα.

    Μου αρέσει!

  5. ναι, θα συμφωνήσω και να με συμπαθάς Magica μου, αλλά η σπιτική σου κέτσαπ μπιπ και δέρνει (ουρανίσκους).
    Είπα να φτιάξω κι εγώ μία στο σπίτι, αφού ξέρεις, το ΄χω το γαστρονομικό touch και πράγματι είχα τρελή επιτυχία, αφού στο τέλος κατάφερα να αλλάξω απορροφητήρα και να πάρω και νέα καταρόλα, γλύτωσε βέβαια η κεραμική, όμως την πλήρωσε η λευκή και αλαβάστρινη επιδερμίδα μου 🙂

    Μου αρέσει!

  6. @ Sraosha : Parsnip it is. Με ποιον άλλον είχες πρόσφατα την κουβέντα της ρέβας? Τι ρεβοπυρετός το σαββατόβραδο είναι αυτός ?
    Χαίρομαι που σου άρεσε θα σου φτιάξω για τη μπέμπα, το καλοκαίρι.

    @ Τζων Μπόης : Η αλήθεια είναι οτι τό’χει το εργατικό της. Όταν την έφτιαξα εγώ το Σεπτέμβρη, μύρισε όλη η γειτονιά. Εμένα δε, μου ήρθε να βουτήξω τις κατσαρόλες και να τις πετάξω στον ακάλυπτο. Ξεκίνησα Σάββατο πρωί και το βράδυ της Κυριακής ήμουν «άμωμοι εν οδώ αλληλούια». Ευτυχώς, η λευκή και αλαβάστρινη επιδερμίδα μου, παρέμεινε λευκή και αλαβάστρινη. Ίσως γιατί έτσι είχε ξεκινήσει από την αρχή, αν με εννοείς, μελαχροινό αγόρι. 😀

    Μου αρέσει!

  7. Σημασία έχει να λύνονται οι φιόγκοι και οι κόμποι της κορδέλας για να μπορεί να ακροβατεί κανείς πάνω στην ελεύθερη και στιλπνή και ωραία επιφάνειά της με καμάρι και χαρά.
    Πάντοτε έχεις ζήσει στο παρόν, απλώς τώρα σου φαίνεται παρελθόν και μετά θα σου φαίνεται μέλλον… Τα μπέρδεψα. Ζήσε τώρα, δεν χάνεις τίποτα 🙂

    Μου αρέσει!

  8. χαχαχα..παρόν, μέλλον…. αυτή δεν είναι σαλάτα, είναι star trek ή μήπως είναι η ζωή μας που έχουμε κάνει…σαλάτα;

    φιλώ σε

    Μου αρέσει!

  9. Μόνο προς τα πίσω φέγγει το παρελθόν… στιγμιαία συν-υπάρχει με το παρόν… είτε κόκκινο, είτε γκρίζο, είτε ρόζ… εξαρτάται τα χρώματα που κουβαλάει κανείς…
    ελενη

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s