Ψαράκια τηγανίζω μες στο μαγειριό

…βρε άστα να καούνε

κι έβγα να σε ιδώ.

Τι είναι διακοπές? Το ξεροψήσιμο στην παραλία? Οι βουτιές και τα πλατσουρίσματα στα ρηχά? Τα ποτάκια στα μπαράκια? Ο ύπνος που μας λείπει?

Για μένα οι διακοπές φέτος ξεκίνησαν με μια καταιγίδα. Η φύση μου την έκανε δώρο την πρώτη μέρα που βρέθηκα στο Λεμονοδάσος. Καθισμένη στο μπαλκόνι μου και μυρίζοντας στον αέρα την άγρια μυρωδιά της γης που περιμένει τη βροχή, παρακολουθούσα τις αστραπές που φώτιζαν το σκηνικό των εφηβικών μου χρόνων.

Love is in the air

Love is in the air

Η τελευταία δουλειά που έκανα πριν πάρω το βαφτιστήρι μου και ξεκινήσουμε για Λεμονοδάσος, ήταν να βγω και να κουρέψω όλες τις γλάστρες με τα μυρωδικά. Μου λείπει πολύ η μαγειρική αυτόν τον καιρό που δουλεύω σκληρά. Είχα αποφασίσει να βγάλω το άχτι μου τώρα στις διακοπές. Κι έτσι εχθές το πρωί, έφτιαξα το σιρόπι λεμονιού και μελισσόχορτου για το σορμπέ μου, με σκοπό να κεράσω το βαφτιστήρι μου και τους φίλους του. Εννοείται, πως η παγωτομηχανή, ήταν μεσα στις αποσκευές μου από Αθήνα.

Το βράδυ γυρνώντας κατά τα μεσάνυχτα από τον Πόρο και μόλις βρήκα από τη βάρκα, πέτυχα τον ψαρά να ξεψαρίζει δίχτυα στο Γαλατά. Είχε μια κασέλα γεμάτη πετρόψαρα και λύχνους. Τα πετρόψαρα μου θυμίζουν πολύ τα παιδικά μου χρόνια όταν τα μεγάλα μου ξαδέρφια προσπαθούσαν να μας μάθουν ψαρεμα. Ο αδελφός μου έμαθε, εγώ, ανεπίδεκτη. Μου φαίνεται και ανιαρό είναι η αλήθεια να περιμένω τόσην ώρα ακίνητη να τσιμπήσουν το δόλωμα. Τα πετρόψαρα μου θυμίζουν και τη γιαγιά μου. Τα καθάριζε και μας έλεγε στιχάκια:

Χάνος είμαι χάνομαι και στα δίχτυα πιάνομαι.

Γύλος είμαι και γελώ και το δόλωμα χαλώ.

«Βάλτε μου ενάμιση κιλό σας παρακαλώ», του λέω και αφού τα ζιάζει (που έλεγε και η γιαγιά) μου συμπληρώνει όλα τα μικρούλια που θα του έμεναν απούλητα. Γυρίζω στο σπίτι με το μυαλό μου κολλημένο στο πως να τα φτιάξω. Εχω επιθυμήσει σαβόρε, αλλά θάθελα να φιλετάρω και τα 2-3 πιο μεγάλα. Τα βάζω για νανάκια στο ψυγείο κι αποκοιμιέμαι με τη σκέψη τους.

Ξυπνώντας το πρωί, απελπίζομαι στη θέα τους. Αυτά τα μικρά ψαράκια, έχουν δυσανάλογα πολύ εργατικό σε σχέση με το φαί τους. Ευτυχώς που είναι πολύ νόστιμα. Ξεκινάω να τα καθαρίζω και καταλήγω γοργόνα. Τα μπράτσα μου γεμάτα λέπια, η ποδιά μου γεμάτη λέπια και ο σκύλος, μεγάλο θύμα των ψαριών, σκυλόψαρο, στην προσπάθειά του να μυρίσει καλύτερα τα ψαράκια.

Έλα, έχω φρέσκο πράμα, λέμε!

Ο άθλος του καθαρίσματος ολοκληρώνεται και κατεβαίνω στην κουζίνα της μάνας μου να τηγανίσω. Όλα κι όλα. Την ψαρίλα την αντέχω, η τηγανίλα, δεν αντέχεται η άτιμη. Αλευρώνω τα ψαράκια πολύ καλά και τινάζω καλά το επιπλέον αλεύρι. Καιω το λάδι πολύ και ξεκινάω με τα 3-4 πιο μεγάλα ψάρια. Όταν ολοκληρωθεί το τηγάνισμα, σουρώνω το λάδι σε σουρωτήρι στρωμένο με απορροφητικό χαρτί για να καθαρίσει από το καμμένο αλεύρι. Σκουπίζω καλά το τηγάνι, επιστρέφω το λίγο λάδι του τηγανίσματος και συμπληρώνω και φρέσκο. Μόλις ζεσταθεί, φέρνω 2-3 γυροβολιές σε 3 σκελίδες σκόρδο του Ρουσουνέλου, (τρελλό πεσκέσι από τα λίγα) κομμένο σε λεπτές φέτες. Προσθέτω 2-3 πρέζες δενδρολίβανο και σβήνω με 3/4 κούπας ξύδι. Μόλις πάρει μια δυο βράσεις, περιχύνω τα τηγανισμένα ψάρια που τα έχω βάλει σ’ ένα βαθύ σκεύος. Ο μπαμπάς μου θα κάτσει αμέσως για φαγητό μαζί με το βαφτιστήρι μου και το φίλο του το Νάβντεπ. Εγώ όμως, θα τρέξω επάνω να φιλετάρω τα μεγάλα ψάρια για το ταρτάρ.

Το φιλετάρισμα του ψαριού είναι μια δουλειά που θέλει πολλή εξάσκηση για να την πετύχεις. Στην αρχή τα φιλέτα σου βγαίνουν σαν κοφτά κεντήματα. Με τον καιρό όμως, και με ένα πολύ καλό pairing knife, μπορείς να κάνεις θαύματα. Το ταρτάρ είναι μια καλή λύση για αποτυχημένα φιλέτα. Έκοψα λοιπόν τα φιλέτα ενός χάνου ενός γύλου κι ενός σπάρου με τα μαχαίρια, σαν να έκοβα ταρτάρ μοσχαριού. Ύστερα πήρα το ξύσμα δυο λεμονιών δίφορων, (τα επιλεγόμενα και μουτσίνες λόγω της ασχήμιας τους), πήρα και το χυμό τους και ψιλόκοψα και λίγο σχοινόπρασσο (ελληνιστί chives), που το είχα κόψει από τη γλάστρα και τα ανακάτεψα στο ταρτάρ μου, μαζί με μια πρέζα fleur de sel. Το φορμάρισα και voila :

La finesse et la bonte de la mer

Το δεύτερο πιάτο μου ήταν δυο χάνοι σαβόρε, που η φωτογραφία τους αδικεί.

Σας μυρίζει δενδρολίβανο?

Το καλύτερο κομμάτι του γεύματός μου, ήταν παρ’ όλα αυτά η θέα.

Το σκηνικό της γαλήνης.

Η ίδια θέα που βλέπω αυτή τη στιγμή, γράφωντας αυτό το ποστάκι και ονειροπολώντας. Η ευτυχία, βρίσκεται πράγματι στα απλά πράγματα. Και οι διακοπές, είναι να κάνεις αυτά που σου λείπουν. Για μένα διακοπές είναι και να μαγειρεύω.

Φιλιά λεμονένια.

Advertisements

6 responses to “Ψαράκια τηγανίζω μες στο μαγειριό

  1. Η γιαγιά σου ξέχασε τις πέρκες στους στοίχους:
    «Πέρκα είμαι πιάνομαι…» ξεκινούσε η δικιά μου και μετά έλεγε σχεδόν το ίδιο με την γιαγιά σου.
    Άλλωστε το πιο νόστιμο από όλα αυτά είναι η πέρκα. Όταν τα βρίσκω, όπως προχθές, τα τσακίζω…

    Καλή ξεκούσαη.

    Καταπληκτική η φωτογραφία σου με τον κεραυνό!

    Φιλιά.

    Μου αρέσει!

  2. Μου άρεσε πολύ η συνταγή με το κακό φιλετάρισμα.

    Ερώτηση 1: Θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω κάτι άλλο αντί για σχοινόπρασσο; Κάτι που να μπορώ να βρω εύκολα στο SM της γειτονιάς;
    Ερώτηση 2: Τα ανακατεύω όλα ξύσμα χυμός σχοινόπρασο και τα φορμάρω; Τόσο εύκολα;
    Ερώτηση 3: Υπάρχουν συγκεκριμένα ψάρια για φιλετάρισμα ή αυτό γίνεται με όλα τα ψάρια;

    Η φωτό φαίνεται πολύ δροσερή.

    Ευχαριστώ πολύ .

    Μου αρέσει!

  3. Γιάννη έχεις δίκιο. Η γιαγιά μου το έλεγε αυτό και για την πέρκα. Όμως εγώ δεν είχα πέρκες εχτές.
    Καλή ξεκούραση και σε σένα.

    Wordputa, το σχοινόπρασσο μπορείς να το βρεις στα πολύ μεγάλα ΑΒ σε γλαστράκι και να το μεταφυτεύσεις. Είναι τόσο ανθεκτικό, που ο φίλος μου ο Πάνος λέει, οτι θα επιζήσει του πυρηνικού ολέθρου μαζί με τις κατσαρίδες 🙂
    Αν παρ’ολα αυτά θες ακόμα να το αντικαταστήσεις, μπορείς ίσως να βάλεις πολύ λίγη λκαι πολύ καλά ξαλμυρισμένη κάπαρη. Δεν υπάρχει συνταγή. Από την ωραια μου κούτρα τα βγάζω όλα. Το οτι κατάφερα να φιλετάρω τα συγκεκριμένα ψάρια αποδεικνύει οτι όλα τα ψάρια φιλετάρονται. καλύτερα τα μεγαλύτερα.
    Βασική προυπόθεση : Τα ψάρια πρέπει να είναι ζωντανά. Τόσο φρέσκα. Αλλιώς δεν κάνουν για tartare.
    Καλή επιτυχία και καλωσόρισες.

    Μου αρέσει!

  4. αμάν βρε πουλάκι μου…. συμπόνα με
    περιμένω να πάει έξι να την … «κάνω» για να μην τα…»χάσω»(!)
    και τώρα εκτός από αμμουδιά, βουτιές, και … πριγκίπισσα Ιζαμπώ ονειρεύομαι ΚΑΙ ψαράκια από τα δικά σου τα χεράκια

    Σε φιλώ γλυκά και σου εύχομαι χρόνια πολλά, γευστικά και μυρωδάτα

    Μου αρέσει!

  5. Τέτοια κάνεις και στα τραπέζια σου είναι όλοι χαμογελαστοί και μπουκωμένοι… 🙂

    Φιλιά, καλή ενασχόληση με όλα όσα σου λείπουν!

    Μου αρέσει!

  6. Σήμερα πέρναγα απ’ τα μέρη σου πηγαίνοντας για Πόρο και μου ήρθε στο νου αυτό σου το ποστάκι.
    Καλές διακοπές 🙂

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s