Κάθε χρόνο τέτοια εποχή το κέντρο επικοινωνίας μετατρέπεται σε εργοστάσιο. Ραπτομηχανές ράβουν κοστούμια, παιδιά ζωγραφίζουν σκηνικά, εθελοντές κόβουν πατρόν, παιδιά δοκιμάζουν κοστούμια, παιδιά μαθαίνουν ρόλους, παιδιά γελάνε, εθελοντές μιλάνε, υλικά πηγαινοέρχονται από σπίτι σε σπίτι κι από όλα τα σπίτια στο κέντρο. Γιατί? Γιατί είμαστε στην τελική ευθεία πριν τη μεγάλη γιορτή των παιδιών.
Φέτος η γιορτή θα γίνει στο θέατρο Κιβωτός που πολύ ευγενικά μας παραχώρησε η κυρία Αρχοντούλα Παπαπαναγιώτου της Ελληνικής Θεαμάτων. Τα παιδιά θα παρουσιάσουν τον “Μικρό Πρίγκηπα” του Antoine de Saint - Exupéry. Όπως κάθε χρόνο η παράσταση θα έχει πολλούς πρωταγωνιστές γιατί στόχος είναι να παίξουν όλα τα παιδιά. Τα μεγαλύτερα σαν ηθοποιοί και τα μικρότερα κουκλοθέατρο.
Η παράσταση αυτή είναι πολύ σημαντική για μας. Για πολλούς λόγους. Ο πιο σημαντικός είναι οτι συμπυκνώνει την προσπάθεια των παιδιών και των εθελοντών σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς. Την προσπάθεια για διάβασμα, για μόρφωση, για επίλυση προβλημάτων και για δημιουργία ομάδας.Μιας ομάδας που μοιράζεται τις δυσκολίες και τις χαρές, τα προβλήματα και τις επιτυχίες. Ο δεύτερος πολύ σημαντικός λόγος είναι οτι σ’ αυτή την παράσταση όλοι οι υποστηρικτές και οι χορηγοί μας μπορούν να δούν με τα μάτια τους τι ακριβώς κάναμε με τη βοήθειά τους. Πως τα χριστουγεννιάτικα στολίδια, ή τα βιβλία, ή τα κρασιά, ή οι χειροποίητες μαρμελάδες και τα chutney, που άλλοι μας προσέφεραν και άλλοι τα αγόρασαν, αξιοποιήθηκαν μέσα στην χρονιά που πέρασε.
Βλέπετε η δουλειά των παιδιών είναι πολύ προφανής : Εμαθαν να διαβάζουν και άρα έμαθαν απ’ έξω τους ρόλους. Εμαθαν να καταλαβαίνουν και άρα νοιώθουν τους συμβολισμούς του παραμυθιού. Έμαθαν να αρθρώνουν και έτσι παίζουν τους ρόλους. Απέκτησαν θάρρος και δε φοβούνται να σταθούν επάνω στο σανίδι. Πιστεύουν στους εαυτούς τους γιατί οι άλλοι πιστεύουν σ’ αυτά!
Η δουλειά των εθελοντών είναι επίσης πολύ προφανής. Τους εθελοντές θα τους γνωρίσετε από δύο χαρακτηριστικά : Θα χαμογελάνε πολύ και πλατειά σαν να τους έχουν κάνει ένεση που γελάει. Και θα καμαρώνουν. Πολύ όμως. Αλλά πάρα πολύ. Γιατί εκείνοι ξέρουν όχι μόνο το που έφτασαν τα παιδιά αλλά και το από που ορμώνται. Και μπορούν να αντιληφθούν το άλμα. Και καμαρώνουν που τα παιδιά αυτά, τα δικά τους παιδιά πήδηξαν τόσο ψηλά και τόσο μακριά. Και που ήταν τυχεροί να μπορούν να το δουν αυτό από κοντά.
Υπάρχει όμως κι ένας ακόμη λόγος που για μας αυτή η γιορτή είναι σημαντική. Σηματοδοτεί το τέλος μιας χρονιάς δουλειάς. Μια χρονιάς προβλημάτων που ξεπεράστηκαν, μιας χρονιάς αλλαγών, μιας χρονιάς με πολλά πρόσωπα και πολλά χρώματα. Και κυριώς μιας χρονιάς που περάσαμε όμορφα. Γελάσαμε, ήπιαμε τσάγια στην κουζίνα, είπαμε μυστικά, χαηδέψαμε μαλλιά, σκουπίσαμε δάκρυα, αγκαλιαστήκαμε και πήραμε φιλιά με σάλια. Χορέψαμε, τραγουδήσαμε, γλεντήσαμε, μοιραστήκαμε, κι επεράσαμε όμορφα.
Σ’ αυτή τη γιορτή σας προσκαλούμε με όλη μας την αγάπη για να μοιραστούμε μαζί σας αυτή τη μοναδική εμπειρία.
Σας περιμένουμε.

Μάιος 26, 2008 at 7:54 μ.μ
[...] Λεπτομέρειες εδώ. [...]
Μάιος 26, 2008 at 11:42 μ.μ
Καλησπέρα
Διάβασα για την παράσταση στο blog του Κ.Κ.Μοίρη και μου κέντρισε το ενδιαφέρον… μου αρέσει πολύ το θέατρο και θα ήθελα πολύ να δω αυτή την προσπάθεια των παιδιών… ελπίζω να καταφέρω να είμαι εκεί
Εν τω μεταξύ, εύχομαι καλή επιτυχία και μέγιστη απόλαυση!
Μάιος 26, 2008 at 11:44 μ.μ
Έχω και ένα πρόβλημα με την εγγραφή στην τροφοδοσία για το blog σας… γνωρίζετε κάτι; ή να προσπαθήσω απλά αργότερα;
Μάιος 27, 2008 at 6:51 π.μ.
[...] (περισσότερα εδώ) [...]
Μάιος 27, 2008 at 9:00 π.μ.
Ευχαριστώ όλους τους φίλους που υποστηρίζουν την παράσταση των παιδιών με ποστάκι ή banner.
@σορολόπ : Ελπίζω να τα καταφέρετε να έρθετε. Για μας η επιτυχία και η απόλαυση είναι σχεδόν εγγυημένες (touch wood)

Σε ότι αφορά στο τεχνικό πρόβλημα, δεν μπορώ δυστυχώς να σας βοηθήσω. Είμαι εντελώς άσχετη. Λυπάμαι.
Μάιος 27, 2008 at 2:01 μ.μ
[...] Διαβάστε τις λεπτομέρειες ΕΔΩ. [...]
Μάιος 27, 2008 at 2:23 μ.μ
Είπα να κάνω ένα update στο ποστ. Να γράψω δυο λόγια για την παράσταση μια κι έχω τη χαρά να κρατάω στα χέρια μου το πρόγραμμά της.
Δε θέλω ν’ αλλάξω το τέλος του ποστ, ούτε θέλω να γράψω ένα καινούργιο. Σας λέω όμως ένα πράγμα : Ακόμα και για μένα που πηγαινοέρχομαι στο κέντρο επικοινωνίας κάθε βδομάδα, που ξέρω τα παιδιά και μπορώ να εκτιμήσω τη δουλειά του Θοδωρή και του Μπάμπη αλλά και της Έμμης, το πρόγραμμα ήταν μια συγκλονιστική εμπειρία. Ανυπομονώ για την παράσταση.
(Να μην ξεχάσω να πάρω μαζί μου μάσκαρα και πούδρα. Αν συγκινήθηκα τόσο με το πρόγραμμα, φαντάσου τι έχει να γίνει με το έργο!)
Μάιος 27, 2008 at 11:01 μ.μ
[...] οπωσδήποτε. Αυτή η προσπάθεια που γίνεται στους “Δρόμους ζωής“ πρέπει να βρει κι άλλους φίλους κι άλλους μιμητές. [...]
Μάιος 28, 2008 at 4:21 μ.μ
[...] οργάνωσης “Δρόμοι Ζωής“. Ευχαριστούμε Τίνα για την πρόσκληση. Author: [...]
Μάιος 29, 2008 at 1:10 π.μ.
Και μαγειρέψαμε, και γευτήκαμε, και γεμίσαμε μυρωδιές και..και…και..
Μην τα ξεχνάμε αυτά μαγισσούλα μου….
Μάιος 29, 2008 at 9:01 π.μ.
Δεν το ξεχνάω Μπλογκομάγειρε! Χωρίς την παρουσία σου δεν θα είχαν όλα αυτά την ίδια γεύση.
Φιλιά.
Μάιος 29, 2008 at 4:32 μ.μ
Καλή επιτυχία
και
Καλή Συνέχεια
Μάιος 31, 2008 at 9:49 π.μ.
[...] οπωσδήποτε ωσεί παρών -στους πρίγκηπες των Δρόμων Ζωής από το πριγκηπάτο του Γκαζιού, που έχουν κλέψει την [...]
Ιούνιος 1, 2008 at 8:30 μ.μ
Στ’ αλήθεια επεράσαμε όμορφα! Τα παιδιά ήταν εκπληκτικά!
Συγχαρητήρια σε όλη την ομάδα και σε όσους στηρίζουν την προσπάθεια - προσωπικά σε σένα πολλά ευχαριστώ για το μοίρασμα
Ιούνιος 2, 2008 at 7:26 π.μ.
Ο μικρός πρίγκιπας χθες έγινε μεγάλος. Τόσο μεγάλος που κατάφερε και μπήκε στις καρδιές μας κααι μας άφησε ένα σπόρο. Το σπόρο της περιέργειας να σας γνωρίσουμε και της ανάγκης μας τώρα πια να σας βοηθήσουμε και εμείς αν φυσικά μπορούμε. Σας ευχαριστούμε πολύ.
Ιούνιος 2, 2008 at 9:25 π.μ.
e., εγώ σ’ ευχαριστώ που μας στηρίζεις τόσα χρόνια. Χαίρομαι πάντα να σε βλέπω.
Χριστιάνα, η βοήθειά σας είναι κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτη, είναι αναγκαία. Μακάρι να βρεις το χρόνο να δουλέψεις μαζί μας. Σ’ ευχαριστώ πολύ που ήρθες. (Έπρεπε να ρθεις να μου μιλήσεις.)
Ιούνιος 2, 2008 at 11:35 π.μ.
η παράσταση, το μπράουνις και η Magica εχθές ήταν μπουκιά και συχώριο…με ελεύθερη σειρά κατάταξης
Ιούνιος 2, 2008 at 7:26 μ.μ
Για άλλη μια φορά χίλιες υποχρεώσεις δεν μου επέτρεψαν το ταξίδι.Σε είδα στην ΝΕΤ απαστράπτουσα και διαβασα τι είπες στην Κυριακάτικη.Καλή δύναμη καλή μου! Νάσαι γερή και δυνατή να δίνεις και να παίρνεις!
ΥΣ.Πρόσφατα άκουσα την παρακάτω μαντινάδα και δεν ξέρω γιατί χθες που διάβασα την αναφορά της Ε στην εκδήλωση των δρόμων μου ήρθε αυθόρμητα στο μυαλό:
Χάμαι στη γης να περπατείς
και να πετούν οι άλλοι
πάλι θα βρίσκεσαι μπροστά
με διαφορά μεγάλη
Ιούνιος 2, 2008 at 9:07 μ.μ
Ήταν πολύ όμορφα χτες, magica: η διοργάνωση άψογη, τα παιδιά να τα πιεις στο ποτήρι, κι εσύ απλά υπέροχη! Ευχαριστούμε πολύ κι εγώ κι ο Γιώργος για την εμπειρία κι ελπίζουμε να μην αργήσει πολύ η μέρα που θα ‘μαστε σε θέση να προσφέρουμε κάτι πιο ουσιαστικό.
Το μόνο μου παράπονο είναι ότι θα ‘θελα να είχα δει πιο πολλά κορίτσια στην παράσταση (έχω και τα φεμινιστικά μου, τι να κάνουμε!). Ήταν τυχαία η αναλογία - είναι, ας πούμε, πιο ντροπαλά - ή οφείλεται στις γνωστές δυσκολίες; Από την άλλη, σκέφτομαι ότι αν είναι το δεύτερο, ίσως να τα μετράω με τα δικά μου «δυτικά» μάτια, ίσως στην πραγματικότητα να ‘ταν πολλά!
Ιούνιος 3, 2008 at 9:21 π.μ.
Tif, είσαι γλύκα βρε. Σ’ ευχαριστώ πολύ. Πρέπει να σου πω οτι για μένα μια από τις καλύτερες στιγμές της βραδιάς, ήταν όταν είδα το βαφτιστήρι σου στο φουαγιέ και μόλις άνοιξα την αγκαλιά μου ήρθε και χώθηκε μέσα. Μου γνώρισε με περηφάνεια και την αδελφή του κι ένα φίλο του. Τι φανταστικό παιδί!
VitaK, τι ν’ απαντήσω τώρα στην τόση αγάπη και τα καλά σου λόγια! Ευχαριστώ. Εχω όμως τη βεβαιότητα οτι τα παραλές. Φιλί.
Μαρία, χάρηκα κι εγώ πολύ που ήρθατε. Το είπα και θα το ξαναπώ. Βλέποντας την παράσταση οι υποστηρικτές μας μπορούν να καταλάβουν πως αξιοποιούν την υποστήριξή τους. Γι αυτό θέλουμε να έρχεστε.
Τα κορίτσια ήταν λιγότερα μόνο λόγω έργου. Το έργο είχε πολύ λίγους κοριτσίστικους ρόλους. Αλλά πάντως, αυτά που έπαιξαν έκλεψαν την παράσταση. Φαντάζομαι πως θα συμφωνείς μ’ αυτό!
Ιούνιος 3, 2008 at 12:09 μ.μ
Θέλω να σου σφίξω το χέρι … να σου πω τι ωραία!
να σου πω ότι είμαι περήφανη για τη γενιά μου
είρθαμε και σας είδαμε εγώ και τα 2 μικρά μου.
Ιούνιος 3, 2008 at 1:37 μ.μ
Volver, ευχαριστώ. Μα γιατί δε μου μιλήσατε?