Beaujolais

Έφτασε ήδη η τρίτη Πέμπτη του Νοεμβρη.

Μέσα στα πλαίσια της γενικότερης υστερίας του beaujolais που καταλαμβάνει τον σύμπαντα κόσμο και καθώς όλες οι υστερίες αφορούν ευτελή ως επί το πλείστον πράγματα, βγείτε να πιείτε ένα νιο κρασί που θ’ αντέξει το πολύ μέχρι τα Χριστούγεννα. Δεν πειράζει που θα κάνετε μ’ αυτό μια εφήμερη σχέση. Καμμιά φορά, οι εφήμερες σχέσεις έχουν τη δική τους αξία. Μας μαθαίνουν να τολμάμε να δοκιμάζουμε και συχνά μας αφήνουν μια ανάλαφρη γλυκειά ανάμνηση. Ένα σέξυ χαμόγελο, ένα έξυπνο αστείο, μια ωραία βραδυά που δεν κατέληξε σε αμοιβαίες υποχρεώσεις…

Έτσι και τα φρέσκα κρασιά. Πίνονται για μικρό διάστημα, δεν μας ζητούν να τα προσέξουμε και να τα φυλάξουμε με προσοχή, δεν μας ζητούν ακριβά ποτήρια, ιδανικούς συνδιασμούς γεύσεων. Το μόνο που θέλουν είναι μια χαρούμενη παρέα. Κι ένα φτηνό κατά προτίμηση εστιατόριο, με ανεπιτήδευτα εδέσματα. Θέλουν χαλαρότητα και no strings attached.

Απολαύστε τα νευρικά και νεανικά χαρακτηριστικά τους όπως ακριβώς θα κάνατε και με τις χάρες ενός πολύ πολύ νεώτερου παρτεναιρ. Με τίποτε δεν έχει τη γοητεία της εμπειρίας και της βραδύτητας, όμως η ανυπομονησία της νεότητας του είναι το καλύτερο αντιοξειδωτικό (ενίοτε, ικανό να λιάνει και λίγο πιο βαθειές ρυτίδες)!