Έφτασε ήδη η τρίτη Πέμπτη του Νοεμβρη.
Μέσα στα πλαίσια της γενικότερης υστερίας του beaujolais που καταλαμβάνει τον σύμπαντα κόσμο και καθώς όλες οι υστερίες αφορούν ευτελή ως επί το πλείστον πράγματα, βγείτε να πιείτε ένα νιο κρασί που θ’ αντέξει το πολύ μέχρι τα Χριστούγεννα. Δεν πειράζει που θα κάνετε μ’ αυτό μια εφήμερη σχέση. Καμμιά φορά, οι εφήμερες σχέσεις έχουν τη δική τους αξία. Μας μαθαίνουν να τολμάμε να δοκιμάζουμε και συχνά μας αφήνουν μια ανάλαφρη γλυκειά ανάμνηση. Ένα σέξυ χαμόγελο, ένα έξυπνο αστείο, μια ωραία βραδυά που δεν κατέληξε σε αμοιβαίες υποχρεώσεις…
Έτσι και τα φρέσκα κρασιά. Πίνονται για μικρό διάστημα, δεν μας ζητούν να τα προσέξουμε και να τα φυλάξουμε με προσοχή, δεν μας ζητούν ακριβά ποτήρια, ιδανικούς συνδιασμούς γεύσεων. Το μόνο που θέλουν είναι μια χαρούμενη παρέα. Κι ένα φτηνό κατά προτίμηση εστιατόριο, με ανεπιτήδευτα εδέσματα. Θέλουν χαλαρότητα και no strings attached.
Απολαύστε τα νευρικά και νεανικά χαρακτηριστικά τους όπως ακριβώς θα κάνατε και με τις χάρες ενός πολύ πολύ νεώτερου παρτεναιρ. Με τίποτε δεν έχει τη γοητεία της εμπειρίας και της βραδύτητας, όμως η ανυπομονησία της νεότητας του είναι το καλύτερο αντιοξειδωτικό (ενίοτε, ικανό να λιάνει και λίγο πιο βαθειές ρυτίδες)!
Τι μου θύμισες, Magica! Τον καιρό που ζούσα στο Βέλγιο και κάθε Νοέμβριο ένιωθες ότι αρχίζει μια μικρή γιορτή, όταν όλα τα καταστήματα γέμιζαν με αφισούλες για την …χαρμόσυνη είδηση! Νόμιζε κανείς ότι άπαντες περίμεναν με ανηπομονησία την άφιξή του και ότι η ζωή τους τις μέρες εκείνες στριφογύριζε γύρω από ένα, δύο, τρία, τέσσερα μπουκάλια κρασί. Δεν νομίζω ότι ενδιαφερόταν ιδιαίτερα για την ποιότητά του, που ίσως και να μην μπορούσαν να εκτιμήσουν, αλλά περισσότερο για τη “γιορτή”.
Τα χρόνια πέρασαν και γύρισα στην Ελλάδα. Κράτησα σαν έθιμο της νιότης μου τη συνήθεια να ανοίγω ένα μπουκάλι κάθε Νοέμβριο, έτσι in memorandum.
Τα τελευταία χρόνια όμως τα πράγματα δυσκόλεψαν. Οι υποχρεώσεις υπερίσχυσαν. Ίσως όμως φέτος που με το σχόλιό σου μου θύμισες μυρωδιές και συνήθειες περασμένες και που επιτέλους το … Χονγκ-Κονγκ επαναπατρίζεται (αν ακτάλαβες ποια είμαι, θα καταλάβεις και το εννοώ), ανοίξω ένα μπουκάλι, έτσι για να συνδέσω τις μνήμες που πέρασαν με τις μνήμες που θα έρθουν.
Νάσαι καλά, ξανθιά (;)μάγισα!
Ξανθιά, ξανθότατη Αλεκάκι. Δεν την ξαναπατάω.
Σε είχα πάρει τηλέφωνο στη γιορτή σου αλλά ίσως έχεις αλλάξει κινητό.
Όλα τα τηλέφωνά μου είναι ίδια. Όταν θες, τα ξαναλέμε. Φιλιά στους άντρες σου.
τόσο καλά το ξεκίνησες , τόσο βίαια το εκτροχίασες στο τέλος
(εν πάσει περιπτώσει, δεν θα φορέσω τις ρυτίδες σήμερα)
Βίαια, τς τς! Jamais de la vie!
Απλώς λίγο νευρικά. Σαν νιο κρασί
[...] Le beaujolais nouveau est arrive! [...]
Να ΄σαι καλά Magica που μου το θύμισες!
όπως ακριβώς τα είπες, ξανθή αγαπημένη Παναγιά (με ένρινη εκφορά Βοσκόπουλου)…
…έχω σούπερ Μποζολαί εδώ και 6 χρόνια στο υπόγειο.
Ίσως είμαι από τους λίγους που παλαιώνουν Μποζολαί!
Όποιος δεν τα έχει δοκιμάσει ως ξύδι, χάνει!
Κάτι σαν Beaujolais Xydages, φαντάζομαι Τζώνη, ε?
Always at you service, Μανο!
Magica μου, να σε διορθώσω εάν μου το επιτρέπεις…
Beaujolais Balsamicus!
Εστέτ!
Μην ξεχνιόμαστε…
Ααααχ… Ας κάνουμε λοιπόν και μια εφήμερη σχέση έτσι για αλλαγή… Πολύ γουστάρω…:-)
Δες το σαν botox, fevis!
Ευκαιρία για ξεσαλωματάκι το ΣΚ!
hmmm I need some fine wine…
http://www.youtube.com/watch?v=jlHNh1Oj7TU
αυτό το λινκ μαλλον δουλευει καλυτερα!
χχχ