Blog action day, και θα επανέλθω

Chanson d’automne

Les sanglots longs
Des violons
De l’automne
Blessent mon coeur
D’une langueur
Monotone.

Tout suffocant
Et blême, quand
Sonne l’heure,
Je me souviens
Des jours anciens
Et je pleure ;

Et je m’en vais
Au vent mauvais
Qui m’emporte
Deçà, delà,
Pareil à la
Feuille morte.

Paul Verlaine (Poemes Saturniens)

Οι μακρόσυρτοι λυγμοί

των βιολιών του φθινοπώρου

πληγώνουν την καρδιά μου

με μια μονότονη μελαγχολία …

Η μετάφραση είναι φτωχή. Σταθείτε μόνο στη φράση. Ας υπήρχε φθινόπωρο κι ας με πλήγωνε.