Αμ δεν ίνε μόνο ι πιιτέ αλίτε : 5 things about therapy

Ευχαριστώ τον kuk

 τη ραλού

και την julia dream 

για την πρόσκληση.

1a. Θαύμασα 2 Bloggers: Τον Αθήναιο, που χώρια που μούρθε ο ουρανός σφοντύλι όταν τον γνώρισα, γυρνάει και με συστήνει στους πάντες, ως “θαυμάστρια του Αθήναιου”.

Cooks rule!!!!!!!

Τι να πεις?

1b. Τον πιιτί που ίνε αλίτις, λέω να μην τον γνωρίσω. Πόσα ν’ αντέξει ο άνθρωπος?

Κuk rules!!!!!!!!!!

Παλιά, θάθελα νά’χα ψυχοθεραπευτή το Γιάλομ. Τώρα θά’θελα τον Κουκουζέλη, κι ας μην ξέρω το επάγγελμά του. Γι αυτό δεν θέλω να τον γνωρίσω. Για να μην υπάρχει ασυμβίβαστο!!

2. Αγαπώ πολύ τα κόμιξ. Η καρδιά μου όμως έχει μείνει κολλημένη στα κλασσικά :

Μιλώ την καθαρεύουσα

που φανερώνει ήθος

φοβάμει την πρωτεύουσα

και τ’ αγριεμένο πλήθος!!!!!

click στις εικόνες για μεγαλύτερη ανάλυση.

3. Αγαπώ πολύ τους Monty Python.

Αλλοτε γιατί μου θυμίζουν τη μητέρα μου …

Monty Python - The Spanish Inquisition

άλλοτε γιατί με κάνουν ν’ αυτοσαρκάζομαι!

Oscar Wilde- Monty Python

4. Συνήθιζα κάποτε να χτενίζομαι σαν μεγάλη κινηματογραφική σταρ. Αλλαζα τα μαλλιά μου κάθε μέρα.

Πότε έτσι

πότε γιουβέτσι

αλλά συχνότερα έτσι :

5.Όταν μπαίνω στην όπερα, κλαίω από τις δυόμιση πρώτες νότες. Στη δε στιγμή της κορύφωσης του δράματος πλαντάζω από το κλάμα. Γι αυτό φοράω πάντα αδιάβροχη μάσκαρα.

Πετάω το μπαλάκι στην Άσπα, αν και τόχει ήδη λάβει,

στον ελπήνορα (αν και δεν ξέρω αν θα βρει χρόνο να παίξει),

στην Λεσπριτία, ίσως το γλυκύτερο παιδί του διαδικτύου,

στην Vita K

στο peftasteri

και στον νεόκοπο μπαμπά John Boy. Να σου ζήσει βρε.

Επίσης Κ.Κ.Μοίρη, παίζεις μπάλλα?

let’s play ball